Bujias Para El Dolor
Perdiendo trenes bajo la lluvia
Sólo me espera quien no me conoce
Busco a tientas el próximo refugio
Ya no creo en los anuncios de felicidad
No van a cesar todas las preguntas
Aunque sean las mismas las y desde el mismo andén
La memoria es sobrero de prestidigitador
El sur es mi norte, eso lo dije ya
Virgen del Carmen, patrona del mar
Paraíso perdido en algún lugar
Contrabando de amor en alcaraván
Desván de la infancia y bujías para el dolor
Alguien me ama, alguien me destruye
Ventanas o espejos, quebrados o abiertos
Nací con el síndrome de gilles de la tourette
El resto es el cierzo y el viento de levante
Oscuras olas que impiden tu regreso
La indefensa necesidad de amor conyugal
En realidad prefiero que sean los demás
Los que se diviertan y se lo pasen bien
Kaarsjes Voor De Pijn
Treinen verliezen onder de regen
Slechts degene die me niet kent, wacht op me
Ik zoek tastend naar de volgende schuilplek
Ik geloof niet meer in de advertenties van geluk
De vragen zullen niet stoppen
Ook al zijn ze hetzelfde en vanaf hetzelfde perron
Het geheugen is de hoed van een goochelaar
Het zuiden is mijn noorden, dat heb ik al gezegd
Jomanda van de zee, patrones van de zee
Verloren paradijs ergens
Liefdescontrabande in de alcaraván
Zolder van de kindertijd en kaarsjes voor de pijn
Iemand houdt van me, iemand vernietigt me
Ramen of spiegels, gebroken of open
Ik ben geboren met het syndroom van Gilles de la Tourette
De rest is de cierzo en de oostenwind
Donkere golven die je terugkeer verhinderen
De weerloze behoefte aan huwelijksliefde
Eigenlijk geef ik er de voorkeur aan dat anderen
Zich vermaken en plezier hebben
Escrita por: Enrique Bunbury