Igual que una sombra
Hoy la vi después de un año,
hoy se cruzó por mi herida.
Iba hermosa mi muñeca mimosa,
iba al lado de otro dueño, mi sueño;
aquel sueño de mi vida.
Pero era igual su corazón
que en mi amor siempre está,
y en mis noches sin estrellas
ella es mi gran dolor.
Ella es una sombra
que nubla mi frente
cuando, sin querer, la nombra.
Es mi pasado, es mi presente.
Y yo no puedo borrarla de mi mente.
Ella en mis cuartetas,
ella en mis angustias,
ella en mi dolor de poeta;
como raíces de tango grises,
ella está en mi corazón.
Otra vez llega el invierno,
y mi vivir sin amores.
Ya no suena su llamado esperado,
y no escucho sus ternuras, tan puras.
¡Qué vacío me he quedado!
Pero es igual, corazón,
en mi amor siempre está,
de ella son mis versos tristes
tangos de dolor.
Net als een schaduw
Vandaag zag ik haar na een jaar,
ze kwam voorbij mijn wond.
Ze was prachtig, mijn lieve pop,
ze liep naast een andere eigenaar, mijn droom;
die droom van mijn leven.
Maar haar hart was hetzelfde
als dat van mijn liefde altijd,
en in mijn sterrenloze nachten
is zij mijn grote pijn.
Zij is een schaduw
die mijn voorhoofd verduistert
wanneer ik, zonder het te willen, haar noem.
Ze is mijn verleden, ze is mijn heden.
En ik kan haar niet uit mijn hoofd wissen.
Zij in mijn coupletten,
zij in mijn angsten,
zij in mijn pijn als dichter;
als grijze tango wortels,
zij is in mijn hart.
Weer komt de winter,
en mijn leven zonder liefde.
Haar verwachte roep klinkt niet meer,
en ik hoor haar tederheid niet, zo puur.
Wat een leegte heb ik achtergelaten!
Maar het is hetzelfde, mijn hart,
ze is altijd in mijn liefde,
vandaar zijn mijn treurige verzen
tango's van pijn.