En Tiempos
En tiempos era yo
La alegría de mi casa
Y ahora no me puen ni ver
Porque he caío en desgracia
Mis fatigas son tan dobles
Que no las pueo aguantar
Se unen unas con otras
Como las olas en el mar
In Tijden
In tijden was ik de vreugde
Van mijn huis, zo vol van leven
En nu kunnen ze me niet meer zien
Omdat ik in de ellende ben beland
Mijn lasten zijn zo zwaar
Dat ik ze niet meer kan dragen
Ze stapelen zich op elkaar
Als de golven in de zee