Soleá de La Ciencia
Presumes que eres la ciencia
Yo no lo comprendo así,
Porque si la ciencia fueras
Me hubieras comprendido a mí,
¿por qué siendo tú la ciencia
No me has comprendido a mí?
Sale el sol y dame el cristal,
Y cuando no quebranta el vidrio,
¡ay! ¿qué es lo que va a quebrantar?
Los pajaritos y yo
Nos levantamos a un tiempo;
Ellos le cantan al alba
Yo alegro mi sentimiento.
¿pa que tanto llover?
Mis ojitos tengo secos
De sembrar y no coger.
Soleá van de Wetenschap
Je doet alsof je de wetenschap bent
Ik begrijp het zo niet,
Want als je de wetenschap was
Had je mij begrepen,
Waarom, als jij de wetenschap bent
Heb je mij niet begrepen?
De zon komt op en geef me het glas,
En wanneer het glas niet breekt,
Oh! Wat gaat er dan breken?
De vogeltjes en ik
Staan tegelijk op;
Zij zingen voor de dageraad
Ik vrolijk mijn gevoel op.
Waarom zoveel regen?
Mijn oogjes zijn droog
Van het zaaien en niet oogsten.