Yo Seré Como La Mimbre
Cuando me siento en mi cama
Me acuerdo de tu persona
Yo hablo con las paredes
Y quiero que me respondan
Ay, qué fatigas
Ay, grandes fatigas pasaría aquel
Que tiene el agua en los labios
Y no la puede beber
Aunque en mil años no vuelvas
Yo seré como la mimbre
Que la bambolea el aire
Pero se mantiene firme
Ik Zal Zijn Als De Wilg
Wanneer ik op mijn bed zit
Denk ik aan jou
Ik praat met de muren
En wil dat ze antwoorden
Oh, wat een vermoeienis
Oh, wat een grote vermoeienis zou diegene hebben
Die het water op zijn lippen heeft
Maar het niet kan drinken
Ook al kom je in duizend jaar niet terug
Ik zal zijn als de wilg
Die door de lucht wordt gebogen
Maar toch stevig blijft staan