Sin Palabras
Nació de ti...
Buscando una canción que nos uniera,
Y hoy sé que es cruel brutal -quizá-
El castigo que te doy.
Sin palabras
Esta música va a herirte,
Dondequiera que la escuche tu traición...
La noche más absurda, el día más triste.
Cuando estés riendo, o cuando llore tu ilusión.
Perdóname si es dios,
Quien quiso castigarte al fin...
Si hay llantos que pueden perseguir así,
Si estas notas que nacieron por tu amor,
Al final son un cilicio que abre heridas de una historia... ¡son suplicios, son memorias...
Fantoche herido, mi dolor, se alzará, cada vez,
Que oigas esta canción!...
Nació de ti...
Mintiendo entre esperanzas un destino,
Y hoy sé que es cruel, brutal -quizá-
El castigo que te doy...
Sin decirlo esta canción dirá tu nombre,
Sin decirlo con tu nombre estaré yo.
Los ojos casi ciegos de mi asombro,
Junto al asombro de perderte y no morir.
Zonder Woorden
Het kwam van jou...
Op zoek naar een lied dat ons verbond,
En vandaag weet ik dat het wreed is, bruut -misschien-
De straf die ik je geef.
Zonder woorden
Deze muziek zal je kwetsen,
Waar je ook bent, je verraad...
De meest absurde nacht, de treurigste dag.
Wanneer je lacht, of wanneer je droom huilt.
Vergeef me als het God is,
Die je eindelijk wilde straffen...
Als er tranen zijn die zo kunnen achtervolgen,
Als deze noten die geboren zijn uit jouw liefde,
Uiteindelijk een boetedoening zijn die wonden opent van een verhaal... het zijn martelingen, het zijn herinneringen...
Gewonde schim, mijn pijn zal opstaan, elke keer,
Dat je dit lied hoort!...
Het kwam van jou...
Liegend tussen hoop en een bestemming,
En vandaag weet ik dat het wreed is, bruut -misschien-
De straf die ik je geef...
Zonder het te zeggen zal dit lied jouw naam noemen,
Zonder het te zeggen zal ik met jouw naam zijn.
De ogen bijna blind van mijn verbazing,
Samen met de verbazing om je te verliezen en niet te sterven.