Uno
Uno busca, lleno de esperanzas
El camino que los sueños
Prometieron a sus ansias
Sabe que la lucha es cruel
Y es mucha, pero lucha y se desangra
Por la fe que lo empecina
Uno va arrastrándose entre espinas
En su afán de dar su amor
Sufre y se destroza hasta entender
Que uno se ha quedao sin corazón
Precio de castigo que uno entrega
Por un beso que no llega
O un amor que lo engañó
¡Vacío ya de amar y de llorar
Tanta traición!
Si yo tuviera el corazón
(El corazón que di)
Si yo pudiera como ayer
Querer sin presentir
Es posible que a tus ojos
Que me gritan su cariño
Los cerrara con mis besos
Sin pensar que eran como esos
Otros ojos, los perversos
Los que hundieron mi vivir
Si yo tuviera el corazón
(El mismo que perdí)
Si olvidara a la que ayer
Lo destrozó, y pudiera amarte
Me abrazaría a tu ilusión
Para llorar tu amor
Pero Dios te trajo a mi destino
Sin pensar que ya es muy tarde
Y no sabré cómo quererte
Déjame que llore
Como aquél que sufre en vida
La tortura de llorar su propia muerte
Pura como sos, habrías salvado
Mi esperanza con tu amor
Uno está tan solo en su dolor
Uno está tan ciego en su penar
Pero un frío cruel
Que es peor que el odio
Punto muerto de las almas
Tumba horrenda de mi amor
Maldijo para siempre y me robó
Toda ilusión
Uno
Eén zoekt, vol hoop
De weg die dromen
Hem beloofden in zijn verlangen
Hij weet dat de strijd wreed is
En zwaar, maar hij vecht en bloedt
Voor het geloof dat hem vasthoudt
Eén sleept zich voort tussen doornen
In zijn verlangen om zijn liefde te geven
Lijdt en verwoest zichzelf tot hij begrijpt
Dat hij zonder hart is achtergebleven
Prijs van de straf die hij betaalt
Voor een kus die niet komt
Of een liefde die hem bedrog
Afgemat van het liefhebben en het huilen
Zoveel verraad!
Als ik het hart had
(Het hart dat ik gaf)
Als ik zoals gisteren
Zou kunnen willen zonder te voelen
Is het mogelijk dat ik jouw ogen
Die hun genegenheid naar me schreeuwen
Zou sluiten met mijn kussen
Zonder te denken dat ze zoals die
Andere ogen waren, de perverse
Die mijn leven verwoestten
Als ik het hart had
(Hetzelfde dat ik verloor)
Als ik degene die gisteren
Het verwoestte zou vergeten, en jou kon liefhebben
Zou ik me omarmen met jouw illusie
Om te huilen om jouw liefde
Maar God bracht je naar mijn lot
Zonder te denken dat het al te laat is
En ik weet niet hoe ik van je moet houden
Laat me maar huilen
Zoals degene die in leven lijdt
De marteling van het huilen om zijn eigen dood
Puur zoals je bent, zou je
Mijn hoop met jouw liefde hebben gered
Eén is zo alleen in zijn pijn
Eén is zo blind in zijn verdriet
Maar een wrede kou
Die erger is dan haat
Doodpunt van de zielen
Vreselijke graf van mijn liefde
Vervloekt voor altijd en heeft me beroofd
Van alle illusie