395px

Verloren in Wanhoop

Ensiferum

Lost In Despair

I was lost, on my own
and I couldn't bear the thought of my life
I was gone, caught in the torturing memories
And they burned like fire
water can never heal such pain

Can't you believe
Nothing is real
Can't you see
I cannot feel

Take me away
Bury me in the sand
cause after all these years I am still the same
a sad and bitter man

Crush my hope, grow my hate
There's no home for me
Nothing to give, nothing to say
so tell me it's a dream

Verloren in Wanhoop

Ik was verloren, op mezelf
en ik kon de gedachte aan mijn leven niet verdragen
Ik was weg, gevangen in de kwellende herinneringen
En ze brandden als vuur
water kan nooit zo'n pijn genezen

Kun je het niet geloven
Niets is echt
Kun je het niet zien
Ik kan niets voelen

Neem me mee
Begraven me in het zand
want na al die jaren ben ik nog steeds dezelfde
een treurig en bitter man

Verpletter mijn hoop, laat mijn haat groeien
Er is geen thuis voor mij
Niets om te geven, niets om te zeggen
dus zeg me dat het een droom is

Escrita por: Markus Toivonen