In Cinere Et Cilicio
We have forgotten how to bear our shame
But the tides of Time still leave his stain
Nothing, nothing changes, nothing is the same
Still vacuum remains, won't pass away
A clear dictum set in a sincere tune
A clear verdict screamed that seems a storm
A voice that destroys the forlorn mansions of reasons.
A solemn warning that brings his vision
A roaring lament that becomes our anguish
A sorrowing blame where we must languish
And every times that we see thy light
And every times that we see your grace
My guilt oppresses our chest...
Our soul is a desert...an empty space
Far from your shadow...we hide our face...
Please save us...
Please save us...
In As en Zak
We zijn vergeten hoe we onze schaamte moeten dragen
Maar de getijden van de Tijd laten nog steeds zijn vlek achter
Niets, niets verandert, niets is hetzelfde
De leegte blijft, zal niet verdwijnen
Een duidelijke uitspraak gezet in een oprechte melodie
Een duidelijk vonnis geschreeuwd dat lijkt op een storm
Een stem die de verlaten herenhuizen van redenen verwoest.
Een plechtige waarschuwing die zijn visie brengt
Een brullende klaagzang die onze pijn wordt
Een treurige schuld waar we moeten lijden
En elke keer dat we jouw licht zien
En elke keer dat we jouw genade zien
Drukt mijn schuld op onze borst...
Onze ziel is een woestijn... een lege ruimte
Ver weg van jouw schaduw... verbergen we ons gezicht...
Red ons alsjeblieft...
Red ons alsjeblieft...