395px

Getijden van de Tijd

Epica

Tides of Time

You were always there to hold my hand
When times were hard to understand
But now the tides of time have turned
They keep changing

Seasons range, but you remained the same
A steady heart, a Sun to rain
You'll be the light that's shining bright
High above me

Autumn gold losing hold
We are leaves meant to fall
There is meaning to all that fades

Freezing winds were stayed by warming words
To touch your healing to the hurt
I'll treasure every lesson learned to the embers

Fire fails, blushes pale
We will answer the call
There's a meaning to all our

Seeds of eulogy to sow along with dreams
Fill the need that can leave us grieving alone

Frail is our beauty in the end
But all we count is sentiment

A memory stays to guide the way
And whisper

Don't lose sight, don't deny
We are leaves meant to fall
There's a meaning to all our

Seeds of eulogy to sow along with dreams
Fill the need that can leave us grieving alone
A symphony resounding in our minds
Guides us through what we knew
Would come all along

Sometimes I feel I don't have the words
Sometimes I feel I'm not being heard
And then I fear I'm feeling nothing more

Sometimes I feel I don't want this change
I think we all have to rearrange
And now I feel there's no one losing more

Seeds of eulogy to sow along with dreams
Fill the need that can leave us grieving alone
A symphony resounding in our minds
Guides us through
As you hear me
As you do
As you need me

Making true

What we knew would come all along

Getijden van de Tijd

Je was er altijd om mijn hand vast te houden
Toen de tijden moeilijk te begrijpen waren
Maar nu zijn de getijden van de tijd gekeerd
Ze blijven veranderen

Seizoenen variëren, maar jij bleef hetzelfde
Een standvastig hart, een zon om te regenen
Jij zult het licht zijn dat helder schijnt
Hoog boven mij

Herfstgoud verliest grip
Wij zijn bladeren die bedoeld zijn om te vallen
Er is betekenis in alles wat vervaagt

Vrieskoude winden werden gestopt door verwarmende woorden
Om je genezing aan te raken aan de pijn
Ik zal elke geleerde les tot in de puntjes koesteren

Vuur faalt, bloost bleek
Wij zullen de oproep beantwoorden
Er zit een betekenis in al onze

Zaden van lofprijzing om samen met dromen te zaaien
Vul de behoefte in die ons alleen kan laten rouwen

Onze schoonheid is uiteindelijk kwetsbaar
Maar het enige wat telt is sentiment

Een herinnering blijft om de weg te wijzen
En fluisteren

Verlies het zicht niet, ontken het niet
Wij zijn bladeren die bedoeld zijn om te vallen
Er zit een betekenis in al onze

Zaden van lofprijzing om samen met dromen te zaaien
Vul de behoefte in die ons alleen kan laten rouwen
Een symfonie die in onze gedachten weerklinkt
Leidt ons door wat we wisten
Zou altijd komen

Soms heb ik het gevoel dat ik geen woorden heb
Soms heb ik het gevoel dat ik niet gehoord word
En dan vrees ik dat ik niets meer voel

Soms heb ik het gevoel dat ik deze verandering niet wil
Ik denk dat we allemaal onze leven opnieuw moeten inrichten
En nu heb ik het gevoel dat niemand meer verliest

Zaden van lofprijzing om samen met dromen te zaaien
Vul de behoefte in die ons alleen kan laten rouwen
Een symfonie die in onze gedachten weerklinkt
Leidt ons door
Zoals je mij hoort
Zoals je doet
Zoals je mij nodig hebt

Waar maken

Wat we al die tijd al wisten, zou gebeuren

Escrita por: Coen Janssen / Simone Simons