Epitafio Del Dolor
Desear salir de la tempestad
Encontrar un rincón en la soledad
Catarsis empírica en un renglón
Lamentos que colman en tentación
Querer huir de la oscuridad
Encontrar paz en una falsa verdad
Es un sueño o una ilusión
Eterno sufrir, fúnebre sensación
Se desangra el ocaso, en mi aguacero
Se agotaron mis pasos en dolor pasajero
Noche besa estas ruinas que no volverán a nacer
Mi prosa al verso hoy estremeció
Con líneas oscuras y sin rumbo
Sembrado un recuerdo para no soñar
Sembrada una duda para no acabar
Esperando al viento que me llevará
En un débil susurro hacia el mañana
Siempre sentí que todo esto
Mi alma no lo mereció
Fui una flor incomprendida
Que aquí arde a la deriva
Me quema el silencio, me quema la sombra
Arderá mi lecho lo que el tiempo no borra
Mi camino ya está terminando y fue así como lo soñé
Emocionado, pues veré pronto un amanecer
Acabó el calvario, voy directo hacia mi cruz
El fulgor amargo hoy verá una luz
Me quema el silencio, me quema la sombra
Arderá en mi lecho lo que el viento no borra
Epitafium van de Pijn
Verlangen om de storm te ontvluchten
Een hoekje vinden in de eenzaamheid
Empirische catharsis in een regel
Klagen die overstromen in verleiding
Willen ontsnappen aan de duisternis
Vrede vinden in een valse waarheid
Is het een droom of een illusie?
Eeuwig lijden, sombere sensatie
De zonsondergang bloedt, in mijn regen
Mijn stappen zijn uitgeput in voorbijgaande pijn
De nacht kust deze ruïnes die niet meer zullen herrijzen
Mijn proza heeft vandaag het vers doen beven
Met donkere lijnen en zonder richting
Een herinnering gezaaid om niet te dromen
Een twijfel gezaaid om niet te eindigen
Wachtend op de wind die me zal brengen
In een zwak gefluister naar de morgen
Altijd voelde ik dat dit alles
Mijn ziel het niet waard was
Ik was een onbegrepen bloem
Die hier brandt op drift
De stilte brandt me, de schaduw brandt me
Wat de tijd niet wist te wissen, zal op mijn bed branden
Mijn pad is al ten einde en zo heb ik het gedroomd
Opgewonden, want ik zal snel een zonsopgang zien
Het lijden is voorbij, ik ga recht op mijn kruis af
De bittere gloed zal vandaag een licht zien
De stilte brandt me, de schaduw brandt me
Wat de wind niet wist te wissen, zal branden in mijn bed
Escrita por: Astaroth Rsse