Kamat Lujilla
Silloin vasta saundi nasta
lähtee irti joka kitarasta
kun tarpeeks vääntää nappulasta
Ei säästä tärykalvoja
se volyymin palvoja
joko meillä on äänentason valvoja?
Mutta kaljanmyyjät jee
aina narisee:
Jossei soitto hiljene niin ei tipu oluee
Ou jee
noita ajatuksia,
he voivat vittuun suksia
lausumaan häiritsemästä meitä jeesuksia
Menkää sivummalle,
että ette jää alle
kun me väännetään kovemmalle
Ei olla me mamoja,
kun käsketään me kamoja
voi folk-bändinä pitää Ramoja
Mutta kaljanmyyjät jee
aina narisee
kun rappaus ravintolan katosta rapisee
Ou jee
noita ajatuksia,
he voivat vittuun suksia
lausumaan häiritsemästä meitä jeesuksia
Muttei koskaan rokki päitämme sekoita,
ei koskaan päivä se koita
Sillä me ei hellitetä ennenkuin volyymit on samat,
kuin jazz-rock -bändeillä joilla isommat on kamat
Kamat Lujilla
En ese momento el sonido se vuelve pesado
se libera de cada guitarra
cuando se gira lo suficiente el botón
No ahorra tímpanos
es adorador del volumen
¿tenemos un guardián del nivel de sonido?
Pero los vendedores de cerveza, sí
siempre se quejan:
Si la música no se calla, no habrá cerveza
Oh sí
esas ideas,
pueden irse a la mierda
a decirnos que dejemos de molestar a Jesús
Vayan hacia un lado,
para que no queden atrapados
cuando subamos el volumen
No somos mamones,
cuando se nos pide ser duros
podemos ser una banda de folk
Pero los vendedores de cerveza, sí
siempre se quejan
cuando el estuco del techo del restaurante se desmorona
Oh sí
esas ideas,
pueden irse a la mierda
a decirnos que dejemos de molestar a Jesús
Pero nunca el rock confundirá nuestras cabezas,
nunca amanecerá
Porque no nos rendiremos hasta que los volúmenes sean iguales,
como las bandas de jazz-rock que tienen equipos más grandes