Delirium Tremens
Lakana koittaa mut kuristaa
Siitä litran hikeä vois puristaa
Makaan silmät selällään ja pelkään kuollakseni
muttei kuolema vain tule luokseni
Luulin että mullon joku vierelläni
mutten nää ketään kun käännyn ympäri
silmänurkastani kuitenkin aina näen
tuon kuiskailevan harmaan pikkuväen
Delirium tremens
saanko nukkua edes ens
yönä tai ikuna
olen kylmä kuin kalkkuna
Kun on parinkin päivän putki takana
ei aloillaan pysy lakana
Odotan aamua rauhan antajaa
ei tarvis peltätä kuin postinkantajaa
Aamulla en uskalla
kuin työllä ja tuskalla
käydä ostamassa tupakkaa
kun sanat kurkkuun tarttuu pakkaa
Delirium Tremens
La locura me acecha y me estrangula
De ahí podría exprimir un litro de sudor
Yace con los ojos bien abiertos y temo morir
Pero la muerte simplemente no viene a mí
Creí que alguien estaba a mi lado
Pero al girar no veo a nadie
Sin embargo, siempre veo de reojo
A esas pequeñas criaturas grises susurrantes
Delirium tremens
¿Puedo dormir al menos en la
Primera noche o nunca?
Estoy frío como un pavo
Después de varios días seguidos
La sábana no se queda quieta
Espero la mañana, la dadora de paz
No debería temer más que al cartero
Por la mañana no me atrevo
Sino con esfuerzo y dolor
A comprar cigarrillos
Cuando las palabras se atascan en la garganta