Sentado À Beira do Caminho
Eu não posso mais ficar aqui a esperar
Que um dia de repente você volte para mim
Vejo caminhões e carros apressados a passar por mim
Tô sentado à beira de um caminho que não tem mais fim
Meu olhar se perde na poeira desta estrada triste
Onde a tristeza e a saudade de você ainda existe
Esse Sol que queima no meu rosto um resto de esperança
De ao menos ver de perto seu olhar, que eu trago na lembrança
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Que eu existo, que eu existo
Vem a chuva molha o meu rosto e então eu choro tanto
Minhas lágrimas e os pingos dessa chuva se confundem com meu pranto
Olho pra mim mesmo, me procuro, e não encontro nada
Sou um pobre resto de esperança na beira de uma estrada
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Que eu existo, que eu existo
Carros, caminhões, poeira, estrada, tudo, tudo se confunde em minha mente
Minha sombra me acompanha e vê que eu estou morrendo lentamente
Só você não vê que eu não posso mais ficar aqui sozinho
Esperando a vida inteira por você sentado à beira de um caminho
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Que eu existo, que eu existo
Zittend Aan de Rand van de Weg
Ik kan hier niet langer blijven wachten
Dat je op een dag ineens weer bij me komt
Ik zie vrachtwagens en auto's snel voorbijrijden
Ik zit aan de rand van een weg die geen einde kent
Mijn blik verliest zich in het stof van deze treurige weg
Waar de verdriet en het gemis van jou nog steeds bestaan
Die zon die op mijn gezicht brandt, een restje hoop
Om tenminste je blik van dichtbij te zien, die ik in mijn herinnering draag
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
De regen komt, nat mijn gezicht en dan huil ik zo veel
Mijn tranen en de druppels van deze regen vermengen zich met mijn verdriet
Ik kijk naar mezelf, zoek naar wie ik ben, en vind niets
Ik ben een arme rest van hoop aan de rand van een weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
Auto's, vrachtwagens, stof, weg, alles, alles verwart mijn geest
Mijn schaduw volgt me en ziet dat ik langzaam sterf
Alleen jij ziet niet dat ik hier niet langer alleen kan blijven
Wachtend mijn hele leven op jou, zittend aan de rand van een weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
Escrita por: Roberto Carlos / Erasmo Carlos