Favola
E raccontano che lui si trasformò
in albero e che fu per scelta sua
che si fermò
e stava lì a guardare
la terra partorire fiori nuovi
Così,
fu nido per conigli e colibrì
il vento gl'insegnò i sapori di
di resina e di miele selvatico
e pioggia lo bagnò
La mia felicità - diceva dentro se stesso
ecco... ecco... l'ho trovata ora che
ora che sto bene
e che ho tutto il tempo per me
non ho più bisogno di nessuno
ecco la bellezza della vita che cos'è
Ma un giorno passarono di lì
due occhi di fanciulla
due occhi che avevano rubato al cielo
un po' della sua vernice
E sentì tremar la sua radice
Quanto smarrimento d'improvviso dentro sé
quello che solo un uomo senza donna sa che cos'è
e allungò i suoi rami
per toccarla
Capì che la felicità non è mai la metà
di un infinito
Ora era insieme luna e sole
sasso e nuvola
era insieme riso e pianto
o soltanto
era un uono che cominciava a vivere
Ora
era il canto che riempiva
la sua grande
immensa solitudine
era quella parte vera
che ogni favola d'amore
racchiude in sé
per poterci credere
Fabel
En ze vertellen dat hij zich transformeerde
in een boom en dat het zijn eigen keuze was
om te blijven staan
en daar te kijken
hoe de aarde nieuwe bloemen voortbracht
Zo,
was hij een nest voor konijnen en kolibries
de wind leerde hem de smaken van
hars en wilde honing
en regen maakte hem nat
Mijn geluk - zei hij tegen zichzelf
eindelijk... eindelijk... heb ik het gevonden nu dat
nu dat ik me goed voel
en dat ik alle tijd voor mezelf heb
heb ik niemand meer nodig
kijk, dat is de schoonheid van het leven
Maar op een dag kwamen daar voorbij
twee meisjesogen
twee ogen die een beetje van de verf
van de lucht hadden gestolen
En hij voelde zijn wortel trillen
Wat een verwarring plotseling in hem
dat wat alleen een man zonder vrouw weet wat het is
en hij strekte zijn takken uit
door haar aan te raken
Hij begreep dat geluk nooit de helft is
van een oneindigheid
Nu was hij samen met de maan en de zon
steen en wolk
was hij samen met lachen en huilen
of gewoon
was hij een wezen dat begon te leven
Nu
was het het lied dat vulde
zijn grote
immense eenzaamheid
was dat echte deel
dat elke liefdesfabel
in zich draagt
om erin te kunnen geloven