Para Que Sigamos Siendo
En las suelas desgastadas
La paciencia de tus años
Y los puños bien marcados
Por las puertas que golpeabas
No hubo tempestad que pare
La tormenta de tu alma
Somos parte de tu sombra
De tu llanto que nos llama
Sois el fuego que no pueden apagar
Sois la vida en la tierra que murió
Sois los ojos cuando no nos dejan ver
Sois, para que sigamos siendo
Mil y una caras monocromas
Se desangran en las horas
No hay descanso en la ausencia
No hubo hostilidad más nuestra
Y tu voz
Fue más fuerte que el dolor
Y tu voz
Y tu voz
Fue más fuerte que el dolor
Y tu voz
Sois el fuego que no pueden apagar
Sois la vida en la tierra que murió
Sois los ojos cuando no nos dejan ver
Sois, para que sigamos siendo
Sois, para que sigamos siendo
Para que sigamos existiendo
Zodat We Blijven Bestaan
In de versleten zolen
De geduld van jouw jaren
En de vuisten goed gemarkeerd
Door de deuren die je sloeg
Geen storm die kan stoppen
De woede van jouw ziel
We zijn deel van jouw schaduw
Van jouw huil die ons roept
Jullie zijn het vuur dat niet te doven is
Jullie zijn het leven op de aarde die stierf
Jullie zijn de ogen als we niet kunnen zien
Jullie zijn, zodat we blijven bestaan
Duizend en één monochrome gezichten
Bloeden weg in de uren
Geen rust in de afwezigheid
Geen vijandigheid die meer van ons is
En jouw stem
Was sterker dan de pijn
En jouw stem
En jouw stem
Was sterker dan de pijn
En jouw stem
Jullie zijn het vuur dat niet te doven is
Jullie zijn het leven op de aarde die stierf
Jullie zijn de ogen als we niet kunnen zien
Jullie zijn, zodat we blijven bestaan
Jullie zijn, zodat we blijven bestaan
Zodat we blijven bestaan