A Partida e o Norte
Quando eu parti partiu-se em mim meu coração
Meus pés tremeram ao pisar em outro chão
Eu disse adeus e a Deus eu disse sem razão
Que a minha companhia era a solidão
O fogo me queimou, mas me aqueceu
A luz que me cegou, me fez ver Deus
Minh'alma se fartou sem água e pão
A mãe da esperança é a provação
Por sobre a estrada anoiteceu e amanheceu
E eu vi que os dias mais sombrios também são teus
O homem que eu parti de casa se perdeu
E a caminhada fabricou um novo eu
O fogo me queimou, mas me aqueceu
A luz que me cegou, me fez ver Deus
Minh'alma se fartou sem água e pão
A mãe da esperança é a provação
O caminho muda, e muda o caminhante
É um caminho incerto, não um caminho errado
Eu, caminhante, quero o trajeto terminado
Mas, no caminho, mais importa o durante
Deixei pegadas lá no vale da morte
Um solo infértil aos meus muitos defeitos
Minha vida alargou-se em caminhos estreitos
E eu vi você
A Partida
E o Norte
O fogo me queimou, mas me aqueceu
A luz que me cegou, me fez ver Deus
Minh'alma se fartou sem água e pão
A mãe da esperança é a provação
De Vertrek en het Noorden
Toen ik vertrok, brak mijn hart in twee
Mijn voeten trilden op een andere grond, oh wee
Ik zei vaarwel en tegen God zonder reden
Dat mijn enige gezelschap de eenzaamheid was, in deze zonden
Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot
Over de weg viel de nacht en kwam de dag
En ik zag dat de somberste dagen ook van jou waren, wat een vraag
De man die ik thuis achterliet, is verloren gegaan
En de reis heeft een nieuwe ik voortgebracht, zo spontaan
Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot
De weg verandert, en de wandelaar ook
Het is een onzekere weg, geen verkeerde koers, zo vroeg
Ik, de wandelaar, wil de route voltooid zien
Maar op de weg is het belangrijker wat je meemaakt, dat is misschien
Ik liet voetafdrukken achter in het dal van de dood
Een onvruchtbare grond voor mijn vele tekortkomingen, zo groot
Mijn leven breidde zich uit in smalle paden, zo wijd
En ik zag jou
De Vertrek
En het Noorden
Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot