395px

Beetje Bij Beetje

Estopa

Poquito A Poco

Hay una puerta entreabierta
Entre tu boca y la mía
Hay una palabra muerta
Una mirada vacía

Hay un silencio que mata
Una escalera que sube
Y una duda que me baja
Y una cabeza en las nubes

Lo reconozco
Fumo porros a diario
Me fumo uno y es como poner la radio
Pero por dentro de mi amarga cabeza
Siempre tan sola y tan llena de tristeza

Me salen las canciones que a mí más me molan
Las musiquillas que a mí más me motivan
Las amarguras se vuelven amapolas
Y las tristezas me alegran la vida

Anda dame que fume
Porque me siento solo
Dame de fumar
Porque no quiero estar triste: ¡No!
Calada a calada, poquito a poco
Se desnuda el aire y la Luna se viste

Dajame que fume
Porque me siento solo
Dame de fumar
Porque no quiero estar triste. ¡No!
Calada a calada, poquito a poco
Se desnuda el aire y la Luna se viste

Y una garganta se rompe
Al filo de la mañana
Ya hay luz en el horizonte
Va a explotar la madrugada

Y hay un espejo que cuenta
La cruel verdad a la cara
Huele a viento de tormenta
Y hasta hay un gato que ladra

Anda dame que fume
Porque me siento solo
Dame de fumar
Porque no quiero estar triste: ¡No!
Calada a calada, poquito a poco
Se desnuda el aire y la Luna se viste

Dajame que fume
Porque me siento solo
Dame de fumar
Porque no quiero estar triste: ¡No!
Calada a calada, poquito a poco
Se desnuda el aire y la Luna se viste

Anda dame que fume
Porque me siento solo
Dame de fumar
Porque no quiero estar triste: ¡No!
Calada a calada, poquito a poco
Se desnuda el aire y la Luna se viste

Dejame que fume
Porque me siento solo

Beetje Bij Beetje

Er is een deur op een kier
Tussen jouw mond en de mijne
Er is een dode woord
Een lege blik die blijft zwijgen

Er is een stilte die dodelijk is
Een trap die omhoog leidt
En een twijfel die me naar beneden haalt
En een hoofd dat in de wolken zweeft

Ik geef het toe
Ik rook elke dag wiet
Ik steek er eentje op en het is alsof ik de radio aanzet
Maar van binnen in mijn bittere hoofd
Altijd zo alleen en vol verdriet

De nummers komen naar boven die ik het leukst vind
De deuntjes die me het meest motiveren
De bitterheid verandert in klaprozen
En de treurnis maakt mijn leven vrolijker

Kom op, geef me wat om te roken
Want ik voel me zo alleen
Geef me iets om te roken
Want ik wil niet verdrietig zijn: Nee!
Trekkend voor trekkend, beetje bij beetje
Ontbloot de lucht en de maan kleedt zich aan

Laat me roken
Want ik voel me zo alleen
Geef me iets om te roken
Want ik wil niet verdrietig zijn: Nee!
Trekkend voor trekkend, beetje bij beetje
Ontbloot de lucht en de maan kleedt zich aan

En een keel breekt
Aan de rand van de ochtend
Er is al licht aan de horizon
De dageraad gaat ontploffen

En er is een spiegel die vertelt
De wrede waarheid recht in het gezicht
Het ruikt naar stormachtige wind
En er is zelfs een kat die blaft

Kom op, geef me wat om te roken
Want ik voel me zo alleen
Geef me iets om te roken
Want ik wil niet verdrietig zijn: Nee!
Trekkend voor trekkend, beetje bij beetje
Ontbloot de lucht en de maan kleedt zich aan

Laat me roken
Want ik voel me zo alleen
Geef me iets om te roken
Want ik wil niet verdrietig zijn: Nee!
Trekkend voor trekkend, beetje bij beetje
Ontbloot de lucht en de maan kleedt zich aan

Kom op, geef me wat om te roken
Want ik voel me zo alleen
Geef me iets om te roken
Want ik wil niet verdrietig zijn: Nee!
Trekkend voor trekkend, beetje bij beetje
Ontbloot de lucht en de maan kleedt zich aan

Laat me roken
Want ik voel me zo alleen

Escrita por: Jose Manuel Munoz Calvo, David Munoz Calvo