Hemicraneal
Deja que la lluvia acaricie tus párpados
Que la humedad se clave en tu sien
Deja que esta noche tus pies anden descalzos
No los pares si empiezan a correr
Deja que el deseo por una vez se cumpla
Deja que el silencio te susurre otra vez
Deja que tu ausencia en una depresión se hunda
Deja que el niño que llevas dentro vuelva a nacer
Deja que la gente pase a ambos lados sin tocarte
Que el neón de la noche se clave en tu piel
Deja que esa duda que hay en tu mente no pregunte
Y que no se clave, que ni siquiera hable
Y que se muera solo por esta vez
Deja que los coches te salpiquen cuando pasen
Que mojen tu risa, con su puta prisa antes de morder
Esa manzana envenenada por un jodido martes
Que se pregunten qué haces en la calle
Que no se den cuenta de ese detalle
Que esto es un paseo como los de antes
El que nadie se busca, nadie quiere encontrarse
Que todo se vuelca en un vaso vacío
Que no hay más nostalgia que la de perderse
Si duele un recuerdo, te cura el olvido
Si duele la cabeza, con Hemicraneal vale
Si buscas ayuda, chungo, esta noche estoy solo conmigo
Deja que los coches te salpiquen cuando pasen
Que mojen tu risa, con su puta prisa antes de morder
Esa manzana envenenada por un jodido martes
Que se pregunten qué haces en la calle
Que no se den cuenta de ese detalle
Que esto es un paseo como los de antes
El que nadie se busca, nadie quiere encontrarse
Que todo se vuelca en un vaso vacío
Que no hay más nostalgia que la de perderse
Si duele un recuerdo, te cura el olvido
Si duele la cabeza, con Hemicraneal vale
Si buscas ayuda, chungo, esta noche estoy solo conmigo
Hemicraneal
Laat de regen je oogleden strelen
Laat de vochtigheid zich in je slapen nestelen
Laat je voeten vanavond blootvoets lopen
Houd ze niet tegen als ze beginnen te rennen
Laat de verlangens voor één keer uitkomen
Laat de stilte je weer iets toefluisteren
Laat je afwezigheid in een depressie zinken
Laat het kind dat je in je draagt weer opnieuw geboren worden
Laat de mensen aan beide kanten voorbijgaan zonder je aan te raken
Laat het neon van de nacht zich in je huid boren
Laat die twijfel in je hoofd niet vragen
En laat het niet boren, laat het zelfs niet praten
En laat het deze keer gewoon sterven
Laat de auto’s je besproeien als ze voorbijrijden
Laat ze je lach natmaken, met hun kuthaast voordat ze bijten
Die vergiftigde appel van een verdomde dinsdag
Laat ze zich afvragen wat je op straat doet
Laat ze dat detail niet opmerken
Dit is een wandeling zoals vroeger
Die niemand zoekt, niemand wil tegenkomen
Dat alles omkeert in een leeg glas
Dat er geen grotere nostalgie is dan verdwalen
Als een herinnering pijn doet, geneest de vergetelheid
Als je hoofd pijn doet, met Hemicraneal is het goed
Als je hulp zoekt, kut, vanavond ben ik alleen met mezelf
Laat de auto’s je besproeien als ze voorbijrijden
Laat ze je lach natmaken, met hun kuthaast voordat ze bijten
Die vergiftigde appel van een verdomde dinsdag
Laat ze zich afvragen wat je op straat doet
Laat ze dat detail niet opmerken
Dit is een wandeling zoals vroeger
Die niemand zoekt, niemand wil tegenkomen
Dat alles omkeert in een leeg glas
Dat er geen grotere nostalgie is dan verdwalen
Als een herinnering pijn doet, geneest de vergetelheid
Als je hoofd pijn doet, met Hemicraneal is het goed
Als je hulp zoekt, kut, vanavond ben ik alleen met mezelf
Escrita por: David Muñoz / José Muñoz