395px

Een Hoekje van Mijn Wereld

Estopa

Un Rincón de Mi Mundo

En algún rincón de mi mundo
Donde ya no corre el tiempo
Ni minutos ni segundos
Ni guiones ni argumentos
Ni vientos del norte helados
Ni llantos por penas negras
Ni gatos por el tejado
Ni aqui paz ni después guerra

Donde no cumplo condena
Donde no escucho sirenas
Donde me quedo un ratito
Para recapacitar
Guardo mil noches en vela
Solo me queda esperar
Que llegue la primavera
Que no acaba de llegar

Que yo me pongo a pensar
Si hacerle caso al dolor
O a cualquier pensamiento fugaz
Orbitando a mi alrededor
Para bien o para mal
Que es esa siempre la cuestión
Que no puedo contestar
Que no tiene solución

Que yo me pongo a pensar
Si hacerle caso al dolor
O a cualquier pensamiento fugaz
Orbitando a mi alrededor
Para bien o para mal
Que es esa siempre la cuestión
Que no puedo contestar
Que ya no tiene solución
En esta montaña rusa
Que todos llamamos vida
Las cosas que no se usan
Que prontito no se olvidan
No me quedan más excusas
Para terminar la canción
Si no vienen hoy las musas
Tendré que ir a verlas yo

Donde no cumplo condena
Donde no escucho sirenas
Donde me quedo un ratito
Para recapacitar
Guardo mil noches en vela
Solo me queda esperar
Que llegue la primavera

Que no acaba de llegar
Que yo me pongo a pensar
Si hacerle caso al dolor
O a cualquier pensamiento fugaz
Orbitando a mi alrededor
Para bien o para mal
Que es esa siempre la cuestión
Que no puedo contestar
Que ya no tiene solución

Que yo me pongo a pensar
Si hacerle caso al dolor
O a cualquier pensamiento fugaz
Orbitando a mi alrededor
Para bien o para mal
Que es esa siempre la cuestión
Que no puedo contestar
Que no tiene solución

Donde no cumplo condena
Donde no escucho sirenas
Donde me quedo un ratito
Para recapacitar
Guardo mil noches en vela
Solo me queda esperar
Que llegue la primavera.

Een Hoekje van Mijn Wereld

In een of ander hoekje van mijn wereld
Waar de tijd niet meer verstrijkt
Geen minuten, geen seconden
Geen scripts of verhalen
Geen koude noorderwinden
Geen huilen om zwarte pijn
Geen katten op het dak
Geen vrede hier of oorlog verder

Waar ik geen straf uitzit
Waar ik geen sirenes hoor
Waar ik even blijf zitten
Om na te denken
Ik bewaar duizend slapeloze nachten
Ik moet alleen maar wachten
Tot de lente eindelijk komt
Die maar niet wil komen

En ik begin na te denken
Of ik moet luisteren naar de pijn
Of naar een vluchtige gedachte
Die om me heen draait
Voor beter of voor slechter
Dat is altijd de vraag
Die ik niet kan beantwoorden
Die geen oplossing heeft

En ik begin na te denken
Of ik moet luisteren naar de pijn
Of naar een vluchtige gedachte
Die om me heen draait
Voor beter of voor slechter
Dat is altijd de vraag
Die ik niet kan beantwoorden
Die al geen oplossing heeft
In deze achtbaan
Die we allemaal leven noemen
De dingen die niet gebruikt worden
Worden snel vergeten
Ik heb geen excuses meer
Om het nummer af te ronden
Als de muzen vandaag niet komen
Zal ik zelf maar gaan kijken

Waar ik geen straf uitzit
Waar ik geen sirenes hoor
Waar ik even blijf zitten
Om na te denken
Ik bewaar duizend slapeloze nachten
Ik moet alleen maar wachten
Tot de lente eindelijk komt

Die maar niet wil komen
En ik begin na te denken
Of ik moet luisteren naar de pijn
Of naar een vluchtige gedachte
Die om me heen draait
Voor beter of voor slechter
Dat is altijd de vraag
Die ik niet kan beantwoorden
Die al geen oplossing heeft

En ik begin na te denken
Of ik moet luisteren naar de pijn
Of naar een vluchtige gedachte
Die om me heen draait
Voor beter of voor slechter
Dat is altijd de vraag
Die ik niet kan beantwoorden
Die geen oplossing heeft

Waar ik geen straf uitzit
Waar ik geen sirenes hoor
Waar ik even blijf zitten
Om na te denken
Ik bewaar duizend slapeloze nachten
Ik moet alleen maar wachten
Tot de lente eindelijk komt.

Escrita por: Jose Manuel Munoz Calvo, David Munoz Calvo