Estrella Fugaz
Cuando cae la luna sobre el mar
Nunca sabe dónde reflejarse
Con tánta
Basura no es tarea fácil
Y la aurora aquí de boreal no pinta nada
Aparte
De madrugar
Cuántos sueños locos,
Tantas noches en vela,
Cuántos
Silencios rotos
Quieres que me convierta
En una estrella fugaz
Y yo
Tengo pocas luces
No puedo iluminar
Saben los planetas
Que no estoy
Para cuentos
Me preguntan los cometas
Si estoy necesitado de amor
Y yo
Les digo que no,
Que me dispara tantas balas
Que vivo en un paredón
Ya hace tiempo que te vengo necesitando
Viajo por el cosmos a ver si llego a tu lado
Y tu voz vuelve a susurrar mi oído
Igual que truena un cañón
Directo a mi corazón
Me meto en el agujero negro sin solución
Y después de este parón
Si recupero la respiración
Quiero poder pensar que querer es poder
Quiero poder pensar que necesito verte
La vida no es igual
Si no puedo morirme
Yo en tu regazo
No tuviera yo esa suerte
Verte siempre,
Yo necesito verte
La vida no es igual
Si no puedo morirme
Yo en tu regazo
No tuviera yo esa suerte
En qué tú crees
Que yo tengo
Que convertirme.
Y no se me saca ni con grúa,
Porque pesa mucho mi armadura
Con tánta hora muerta es tarea dura
Yo quiero bajar por tu cintura,
Quiero desatar tus ataduras
Robar tus sueños locos,
Robar tus noches en vela
Robar tus silencios rotos
Quieres que me convierta
En una estrella fugaz
Si tengo pocas luces
No puedo iluminar
Saben los planetas
Que no estoy para cuentos
Me preguntan los cometas
Si estoy necesitado de amor
Y yo les digo que no,
Que me dispara tántas balas
Que vivo en un paredón.
Vallende Ster
Wanneer de maan op de zee valt
Weet hij nooit waar hij zich moet weerspiegelen
Met zoveel
Afval is het geen gemakkelijke taak
En de aurora hier van het noorden doet er niets toe
Afgezien van
Vroeg opstaan
Hoeveel gekke dromen,
Zoveel slapeloze nachten,
Hoeveel
Gebroken stiltes
Wil je dat ik verander
In een vallende ster
En ik
Heb maar weinig licht
Ik kan niet verlichten
De planeten weten
Dat ik niet
Voor sprookjes ben
De kometen vragen me
Of ik behoefte heb aan liefde
En ik
Zeg ze van niet,
Dat ze me zoveel kogels afvuren
Dat ik op een schietschijf leef
Ik heb je al een tijd nodig
Ik reis door het heelal om te zien of ik bij je kan komen
En jouw stem fluistert weer in mijn oor
Net zoals een kanon
Rechtdoor naar mijn hart
Ik duik het zwarte gat in zonder oplossing
En na deze pauze
Als ik weer kan ademen
Wil ik kunnen denken dat willen kunnen is
Ik wil kunnen denken dat ik je moet zien
Het leven is niet hetzelfde
Als ik niet kan sterven
Ik in jouw schoot
Ik had die geluk niet
Jou altijd zien,
Ik heb je nodig
Het leven is niet hetzelfde
Als ik niet kan sterven
Ik in jouw schoot
Ik had die geluk niet
In wat geloof je
Dat ik moet
Veranderen.
En je krijgt me er niet uit, zelfs niet met een kraan,
Want mijn harnas weegt veel
Met zoveel dode tijd is het een zware taak
Ik wil langs je taille naar beneden,
Ik wil je banden losmaken
Je gekke dromen stelen,
Je slapeloze nachten stelen
Je gebroken stiltes stelen
Wil je dat ik verander
In een vallende ster
Als ik maar weinig licht heb
Kan ik niet verlichten
De planeten weten
Dat ik niet voor sprookjes ben
De kometen vragen me
Of ik behoefte heb aan liefde
En ik zeg ze van niet,
Dat ze me zoveel kogels afvuren
Dat ik op een schietschijf leef.