Mundo Marrón
Arden todas las estrellas, me voy con la cama
El culo de una botella no me sabe a nada
De lo que me pasa, yo se lo cuento a mi almohada
Yo sigo tu comparsa, me como tu mermelada
Que si están tus labios cansados de palabra
De tanto preguntarme ¿si el cielo es verdad
O es otra farsa?
Será de cartón, será de hielo
Serán las cosquillas cuando me roza tu pelo
Sera de hormigón, serán tus ojos negros
Será el tiempo que hace que no me cuelo en el metro
Será que mi corazón es un coche sin freno
Será mi mundo marrón
Y mi alma en blanco y negro
Yo solo conozco el cielo de tu boca y me enveneno
Con los besos que nos damos
Con las ganas que tenemos
Y con lo poco que tardamos en echarnos tan de menos
De menos, de menos
Se apagan todas la farolas, me subo al terrao
La primera luz de la aurora que me ha desvelao
De este dulce sueño
Que aunque no lo controle
Porque últimamente solo solo sueño con colores
Solo sueño, sueño con distintos sabores
Y desde el infierno yo trato de preguntarte
De que esta hecho el cielo de nuestros corazones
Será de cartón, será de hielo
Serán las cosquillas cuando me roza tu pelo
Sera de hormigón, serán tus ojos negros
Será el tiempo que hace que no me cuelo en el metro
Será que mi corazón es un coche sin frenos
Será mi mundo marrón
Y mi alma en blanco y negro
Yo solo conozco el cielo de tu boca y me enveneno
Con los besos que nos damos
Con las ganas que tenemos
Y con lo poco que tardamos en echarnos tan de menos
Y aunque canten las sirenas yo me quedo aquí a tu lado
Con mi corazón despeinado
Que sueña ser un vagabundo que quiere seguir tus pasos
Tus pasos, tus pasos, tus pasos
Bruine Wereld
Alle sterren branden, ik ga met het bed
De kont van een fles smaakt naar niets, dat is wat ik weet
Wat er met me gebeurt, vertel ik aan mijn kussen
Ik volg je optocht, ik eet je jam met plezier
Als je lippen moe zijn van de woorden
Van het steeds vragen of de hemel echt is
Of gewoon een schijnvertoning?
Het zal van karton zijn, het zal van ijs zijn
Het zijn de kriebels als je haar me raakt
Het zal van beton zijn, je zwarte ogen
Het zal de tijd zijn dat ik niet meer in de metro kan
Het zal zijn dat mijn hart een auto zonder remmen is
Het zal mijn bruine wereld zijn
En mijn ziel in zwart-wit
Ik ken alleen de hemel van je mond en ik vergiftig mezelf
Met de kussen die we geven
Met de verlangens die we hebben
En met hoe snel we elkaar zo missen
Zo missen, zo missen
Alle lantaarns doven, ik ga naar het dak
Het eerste licht van de dageraad dat me heeft wakker gehouden
Van deze zoete droom
Die ik niet kan beheersen
Want de laatste tijd droom ik alleen maar van kleuren
Ik droom alleen maar, droom van verschillende smaken
En vanuit de hel probeer ik je te vragen
Waar de hemel van onze harten van gemaakt is
Het zal van karton zijn, het zal van ijs zijn
Het zijn de kriebels als je haar me raakt
Het zal van beton zijn, je zwarte ogen
Het zal de tijd zijn dat ik niet meer in de metro kan
Het zal zijn dat mijn hart een auto zonder remmen is
Het zal mijn bruine wereld zijn
En mijn ziel in zwart-wit
Ik ken alleen de hemel van je mond en ik vergiftig mezelf
Met de kussen die we geven
Met de verlangens die we hebben
En met hoe snel we elkaar zo missen
En ook al zingen de sirenes, ik blijf hier aan je zijde
Met mijn door de war zijnde hart
Dat droomt een zwerver te zijn die je stappen wil volgen
Je stappen, je stappen, je stappen, je stappen.