395px

Vidovdan 1999

Ethereal Pandemonium

Vidovdan 1999

Zroneny, no stale zivy, zia¾ nahradil spravodlivy hnev,
Vzopal narod vsetky sily, boj sa jeho nepriate¾,
Z vychodu vietor pomsty veje, doraòany narod z pahreby vstava,
Viac uz pokory vo vriacej krvi nie je, chopil sa meèa, domoc sa svojho prava...

Braò sa, vlèi rod!!! Pamataj na Vidovdan!!!

Kym boles pominie a skonèi raz nas bo¾,
Kym slzy veènosti nepohlti èas,
Tam kdesi na dne studne narekov,
Spomina bude kazdy z nas...
Nikto si nezasluzil, nikto nemal plaka,
Bo preèo hynuli nasi milovani,
To plna såz je ta podomnou mlaka
Ani èas nemoze zmy z nas vsetky rany...

Tak braò sa vlèi rod a pamataj, pamataj na Vidovdan!

A ty mor ho! Hoj, mor ho, detvo mojho rodu!
Kto kradmou rukou siahne na tvoju slobodu,
A èo i tam dusu das, v tom boji divokom,
Mor ty len! A vol neby, ako by otrokom!

Tisic rokov èakame na ten deò, kedy Slav naplni odveky sen,
Skonèi sa èas poroby a pokory, vo svite Luny zaziari nas diadem...

O, spominaj na ten èas, kedy netrpel moj ¾ud!

Prisli vrazdi, zabijali,
Otèinu nasu a deti tvoje zotroèili, Nie!

Le, o rychlo le, nadej k oblakom, odkia¾ nas suzi strach,
Zoslany hviezdou na nase deti nevinne,
Nebesia sa rozostupili a posol temnot chàlil oheò na moj ¾ud
O, beda nam...

Braò sa, vlèi rod!!! Pamataj na Vidovdan!!!

Volaj, Slovan, kriè, nech poèu Slavsky chor,
Nech ucitia nas biè, o pohanov...

Slav braò si èes, bo pominie nas rod,
Zovri ruky v pas a daj sa na pochod... Si Slav!
Daj kresanovi zna, ze pohan prichadza,
Na pomoc bratom svojim, ktorych on nezradza...

Si Slav! Si Slav!

Vidovdan 1999

Zroneny, pero aún vivo, el odio reemplazó a la justicia,
El pueblo levantó todas sus fuerzas, luchando contra sus enemigos,
Desde el este sopla el viento de la venganza, el pueblo dálmata se levanta de sus tumbas,
Ya no hay más humildad en la sangre hirviente, empuñó la espada, reclamó su derecho...

¡Levántate, valiente pueblo! ¡Recuerda el Vidovdan!

Hasta que el dolor desaparezca y algún día termine nuestro sufrimiento,
Hasta que las lágrimas de la eternidad no sean devoradas por el tiempo,
En algún lugar en el fondo del pozo de la memoria,
Cada uno de nosotros recordará...
Nadie merecía, nadie debía llorar,
Por qué murieron nuestros seres queridos,
La zanja está llena de sangre,
Ni siquiera el tiempo puede borrar todas nuestras heridas...

¡Así que levántate, valiente pueblo y recuerda, recuerda el Vidovdan!

¡Y tú, peste! ¡Ay, peste, descendencia de mi pueblo!
Quien con mano ladrona se atreva a tocar tu libertad,
Y aunque allí des tu alma, en esa batalla salvaje,
¡Peste, solo tú! Y no serás esclavo como otro cualquiera!

Mil años esperamos ese día, cuando el Esclavo cumplirá su eterno sueño,
Terminará el tiempo de la opresión y la humildad, en el brillo de la Luna brillará nuestra diadema...

Oh, recuerda ese tiempo cuando mi pueblo no sufría!

Vinieron asesinos, mataron,
Esclavizaron nuestra patria y tus hijos, ¡No!

Pero, oh rápido, oh esperanza en las nubes, de donde viene nuestro miedo,
Enviado por la estrella a nuestros inocentes hijos,
Los cielos se abrieron y el mensajero de la oscuridad arrojó fuego sobre mi pueblo,
¡Oh, desgracia para nosotros...

¡Levántate, valiente pueblo! ¡Recuerda el Vidovdan!

Grita, Eslavo, grita, que escuchen el coro eslavo,
Que sientan nuestro golpe, oh paganos...

Eslavo, mantente firme, porque nuestro pueblo pasará,
Une tus manos en la cintura y ponte en marcha... ¡Eres Eslavo!
Hazle saber al cristiano que el pagano está llegando,
Para ayudar a sus hermanos, a quienes él no traiciona...

¡Eres Eslavo! ¡Eres Eslavo!