Café en Vaso de Cristal
Café en vaso de cristal
Café en vaso de cristal en la mesa
Mi madre hablando mientras reza
La tele puesta, nadie la mira
Aquí se vive más de lo que se explica
Persiana a medio bajar
La luz entrando sin avisar
El vecino grita desde abajo
¡Niño, espabila que ya hay trabajo!
Pan del día y poco más
Pero nadie se queja en el lugar
Porque aunque falte lo material
Aquí hay cosas que no se pueden comprar
No teníamos mucho, es verdad
Pero nunca faltó dignidad
Y eso se aprende desde chico
Sin decirlo, solo viéndolo
¡Ay, café en vaso de cristal!
Así empezó mi realidad
Con poco, pero de verdad
Y eso no lo cambio por na
Café en vaso de cristal
Recuerdos que no se van
Aunque la vida cambie ya
Yo sigo siendo de ese lugar
La ropa tendida en la azotea
El Sol pegando, la vida pelea
Mi abuela sentada en su silla
Mirándolo todo sin perder la sonrisa
El sonido de platos chocando
Mi madre diciendo ve currando
Aquí no había tiempo para cuentos
Aquí se crece con fundamentos
Y ahora que todo cambió un poco
Y la vida ya no es como entonces tampoco
Sigo acordándome de ese salón
Donde aprendí lo que soy hoy
Porque no fue el dinero ni el lujo
Fue lo que vi, fue lo que escucho
Fue esa casa, fue esa gente
Lo que me hizo ser diferente
¡Ay, café en vaso de cristal!
Así empezó mi realidad
Con poco, pero de verdad
Y eso no lo cambio por na
Café en vaso de cristal
Recuerdos que no se van
Aunque la vida cambie ya
Yo sigo siendo de ese lugar
Koffie in een Glazen Glas
Koffie in een glazen glas
Koffie in een glazen glas op de tafel
Mijn moeder praat terwijl ze bidt
De tv aan, niemand kijkt ernaar
Hier leeft men meer dan dat men uitlegt
Jaloezie half omlaag
Het licht komt binnen zonder te waarschuwen
De buurman schreeuwt van beneden
Jongen, kom op, er is werk!
Brood van de dag en niet veel meer
Maar niemand klaagt hier in de buurt
Want hoewel het aan materie ontbreekt
Zijn er dingen die je niet kunt kopen
We hadden niet veel, dat is waar
Maar er ontbrak nooit waardigheid
En dat leer je van jongs af aan
Zonder het te zeggen, gewoon door te kijken
Oh, koffie in een glazen glas!
Zo begon mijn werkelijkheid
Met weinig, maar oprecht
En dat ruil ik voor niets
Koffie in een glazen glas
Herinneringen die niet vervagen
Ook al verandert het leven al
Ik blijf van die plek
De was hangt op het dak
De zon schijnt, het leven vecht
Mijn grootmoeder zit in haar stoel
Kijkend naar alles zonder haar glimlach te verliezen
Het geluid van borden die tegen elkaar komen
Mijn moeder zegt, ga werken
Hier was geen tijd voor verhalen
Hier groeit men met fundamenten
En nu alles een beetje veranderd is
En het leven niet meer is zoals toen
Blijf ik me dat vertrek herinneren
Waar ik leerde wie ik vandaag ben
Want het was niet het geld of de luxe
Het was wat ik zag, het was wat ik hoorde
Het was dat huis, het waren die mensen
Die me anders maakten
Oh, koffie in een glazen glas!
Zo begon mijn werkelijkheid
Met weinig, maar oprecht
En dat ruil ik voor niets
Koffie in een glazen glas
Herinneringen die niet vervagen
Ook al verandert het leven al
Ik blijf van die plek