Cantiga Por Luciana
Manhã no peito de um cantor
cansado de esperar só.
Foi tanto tempo que nem sei
das tardes tão vazias
por onde andei.
Luciana, Luciana,
sorriso de menina
dos olhos de mar...
Luciana, Luciana
abrace essa cantiga
por onde passar.
Nasceu na paz de um beija-flor,
em verso, em voz de amor,
já desponta, aos olhos da manhã,
pedaços de uma vida
que abriu-se em flor.
Lied Voor Luciana
Ochtend in de borst van een zanger
moe van het wachten alleen.
Het is zo lang geleden dat ik niet weet
van de zo lege middagen
waar ik ben geweest.
Luciana, Luciana,
lach van een meisje
met ogen als de zee...
Luciana, Luciana,
omarm deze melodie
waar je ook gaat.
Geboren in de rust van een kolibrie,
met woorden, met een stem vol liefde,
verschijnt al, in de ogen van de ochtend,
stukjes van een leven
dat in bloei is gegaan.
Escrita por: Edmundo Souto / Paulinho Tapajós