Ábreme El Pecho Y Registra
El cielo estaba rojo como una amapola
los ojos también rojos de no haber dormido,
la luna me ha dao el toque:
¡niño estoy muy sola!
me arrojo y me despierto al dar contra el bordillo.
Hoy me siento, al pensar, como una foto en la
pared
y no respiro pa no hacer ruido
y no cambio de postura
y si te paras a mirarme: castigo,
reviento y no quiero hablar.
Si todo me sale de color de rosa,
te prometo que esta noche tú no duermes sola,
si nada me sale, ¡vete a hacer puñetas!
y aún me debes mil rabietas.
Cada vez que me ves soy más guarro y más perro
y cada vez que te vas me muero un poco más,
cada vez que me ves me tiro en tu pensamiento
es que reniego del tiempo hasta el final.
Si todo me sale de color de rosa,
te prometo que esta noche tú no duermes sola,
si nada me sale, ¡vete a hacer puñetas!
y aún me debes mil rabietas.
Y no es nada
comparado con el doler
que le da a mi alma: tu mirada
y no poder evitar;
que hoy me vuelvo a sentir como una foto en la
pared
y no respiro pa no hacer ruido
y no cambio de postura
y si te paras a mirarme: castigo,
reviento y no quiero hablar.
Ni vertiendo polvo
en el cajón de los sueños
consigo ahuyentar las pesadillas
que pueblan mis borracheras,
largas noches de descontrol
y fuego perdido,
pequeñas y fieras alimañas
que devoran mi vida
hasta contaminarse".
Open Mijn Borst En Doorzoek
De lucht was rood als een klaproos
mijn ogen ook rood van het niet slapen,
de maan heeft me een teken gegeven:
kind, ik voel me zo alleen!
Ik val en word wakker als ik tegen de rand kom.
Vandaag voel ik me, als ik denk, als een foto aan de
muur
en ik adem niet om geen geluid te maken
ik verander niet van houding
en als je stopt om naar me te kijken: straf,
ik barst en wil niet praten.
Als alles rozengeur en maneschijn is,
beloven ik dat jij vanavond niet alleen slaapt,
als niets lukt, ga dan maar naar de klote!
en je hebt me nog duizend woedeaanvallen te goed.
Elke keer dat je me ziet, ben ik viezer en wilder
en elke keer dat je weggaat, sterf ik een beetje meer,
iedere keer dat je me ziet, duik ik in je gedachten
ik verafschuw de tijd tot het einde.
Als alles rozengeur en maneschijn is,
beloven ik dat jij vanavond niet alleen slaapt,
als niets lukt, ga dan maar naar de klote!
en je hebt me nog duizend woedeaanvallen te goed.
En het is niets
vergeleken met de pijn
die jouw blik mijn ziel geeft
en niet kunnen vermijden;
want vandaag voel ik me weer als een foto aan de
muur
en ik adem niet om geen geluid te maken
ik verander niet van houding
en als je stopt om naar me te kijken: straf,
ik barst en wil niet praten.
Zelfs niet door stof te strooien
in de la van dromen
kan ik de nachtmerries wegjagen
die mijn dronken nachten bevolken,
lange nachten van chaos
en verloren vuur,
kleine en woeste beestjes
die mijn leven opeten
tot ze besmet raken.