La hoguera
Siempre perdidos, buscamos; y al fin
voy por caminos que están por abrir:
Cada mañana, comienzo a vivir.
Ponte a mi lado, no llores por mí;
Yo piso fuerte, y en parte es por ti:
cada mañana comienzo a vivir.
Y tú que estás en casa, metido en la nevera,
escondes la cabeza: la muerte ronda fuera.
ya estás, ya estás...
Y tú que te preocupas por culpa del futuro,
cuando ya no te quede, será cuando te enteres.
que ya estás, ya estás…
más que enterrado en vida.
Tú en tu casa; nosotros en la hoguera.
Siempre me faltan horas de dormir.
como me gusta no tener reloj:
de madrugada me siento mejor.
Ya soy muy listo: me sé equivocar.
Cuando hablo de algo, lo he probado ya;
todo el día hablando… no pienso parar.
Tú en tu casa; nosotros en la hoguera.
Het Vuur
Altijd verloren, zoeken we; en eindelijk
loop ik over paden die nog te openen zijn:
Elke ochtend begin ik te leven.
Kom naast me staan, huil niet om mij;
Ik zet mijn voet stevig neer, en deels is het om jou:
Elke ochtend begin ik te leven.
En jij die thuis bent, verstopt in de koelkast,
verberg je hoofd: de dood loert buiten.
Je bent er al, je bent er al...
En jij die je zorgen maakt om de toekomst,
wanneer je niets meer hebt, is het wanneer je het beseft.
Je bent er al, je bent er al...
meer dan levend begraven.
Jij in je huis; wij bij het vuur.
Altijd tekort aan uren om te slapen.
Hoe fijn vind ik het om geen klok te hebben:
's Nachts voel ik me beter.
Ik ben al heel slim: ik weet me te vergissen.
Als ik over iets praat, heb ik het al geprobeerd;
de hele dag praten... ik denk niet dat ik stop.
Jij in je huis; wij bij het vuur.