Desarraigo
Voy perdidito y me he encontrado a una princesa
Me he encontrado entre sus labios cuando besan y besan
Yo dejo al sol que entre por nuestra caraboya
Y ella dejó a los ratones que ellos royan y royan
El tiempo pasa despacito
Cuando no te tengo a mi lado
Necesito, para estar sentado
Un arbolito en este descampado
Arranqué un ramo de flores
Se lo regalé a mi amante
Dijo que no las quería
Que estaban mejor antes
Y ahora he vuelto a mis manías
No quiero rehabilitarme
Dijo que no me quería
Que estaba mejor antes
Van tan deprisa, nuestras almas, que se arrollan
Que se encuentran cuando nuestros cuerpos follan y follan
Son, nuestras almas, son dos versos que se rozan
Nuestros cuerpos como dos cerdos que hozan y hozan
Y, si me veo desorientado, busco la puerta de salida
Condenado a estar toda la vida
Preparando alguna despedida
Sé que, al destino, volveremos a engañar
Porque no se acostumbré a nuestras rarezas
Porque nunca más nos vuelva a manejar
Dar contra un muro pa'poderlo derribar
Qué seguro nos depara una sorpresa
Si te atreves, yo me atrevo a atravesar
La vida, vivo dando volteretas
Los pies, al suelo, a mí no me sujetan
Que soy viento y me embalo
Y arranco las veletas
La puerta, pinto de color de rosa
Del laberinto que hay en mi cabeza
Me pierdo si me deja
Y me encuentro si me roza
Ontworteling
Ik dwaal rond en vind een prinses
Ik vind mezelf tussen haar lippen als ze zoent en zoent
Ik laat de zon binnen door onze opening
En zij laat de muizen binnen die knagen en knagen
De tijd gaat langzaam voorbij
Als je niet aan mijn zijde bent
Ik heb nodig, om te kunnen zitten
Een boompje in dit open veld
Ik heb een tak met bloemen geplukt
Die gaf ik aan mijn geliefde
Ze zei dat ze ze niet wilde
Dat ze er beter aan toe waren voorheen
En nu ben ik weer terug bij mijn gewoontes
Ik wil me niet laten helpen
Ze zei dat ze me niet wilde
Dat ze er beter aan toe was voorheen
Onze zielen gaan zo snel, dat ze zich verstrengelen
Ze ontmoeten elkaar als onze lichamen vrijen en vrijen
Onze zielen zijn als twee verzen die elkaar raken
Onze lichamen als twee varkens die wroeten en wroeten
En als ik me verloren voel, zoek ik de uitgang
Veroordeeld om mijn hele leven
Voorbereidingen te treffen voor een afscheid
Ik weet dat we het lot weer zullen bedriegen
Omdat het niet gewend is aan onze eigenaardigheden
Omdat het ons nooit meer zal kunnen beheersen
Tegen een muur aan rammen om hem te kunnen slopen
Wat een verrassing ligt er voor ons in het verschiet
Als jij het aandurft, durf ik ook te oversteken
Het leven, ik maak salto's
Mijn voeten, de grond houdt me niet vast
Want ik ben de wind en ik waai weg
En trek de windwijzers eruit
De deur, ik schilder hem roze
Van het labyrint dat in mijn hoofd zit
Ik raak verdwaald als ze me laat
En ik vind mezelf weer als ze me aanraakt