395px

De weg van de utopieën

Extremoduro

El camino de las utopías

Voy buscando lo que quiero
Averiguando a mi manera
No me gustan los maderos
Ni la gente con banderas

Ni la Virgen María
Ninguna ideología
Pero, si sirve de algo
Yo pido libertad para los pigmeos
Que me dan, aunque no los veo

Agua
Si vienen a por mí, tú dame el agua
Mientras, intentaré a la vida negociar
Lo que tengo, lo que tú ya sabes
Lo que guardo bajo siete llaves

Salgo a la calle desnudo
Nadie piense que es locura
Que con el ojo del culo
Mido la temperatura

Mientras la mayoría
Más terca cada día
Se ocupa de sus cosas
Yo pido

Hace tanto que te espero
Que he perdido la conciencia social
Y ya no encuentro agarradero
Abandonado en esta ausencia global

Desde que no te veo, concédeme un deseo
Si no es mucho pedir, yo pido libertad
Para este minero
Que quiere entrar en ese agujero

Ardo
Te veo pasar y ahí me caliento, y ardo
Y entro
A hacer, en tus caderas, prospección

Si me pierdo, dime a dónde sale
Qué motivos son los principales
Que solo el viento me sirve de guía
Por los caminos de las utopías

Sopla el viento sin parar
Para que vuelva
Para que vuelva

Y en el viento, viene y va
Una respuesta
Una respuesta

Sopla el viento sin parar
Para que vuelva
Para que vuelva

Y en el viento, viene y va
Una respuesta
Una respuesta

Estoy buscando una respuesta
Que lleva el viento
Y voy detrás de todas las tormentas
Y no la encuentro
Y voy detrás de todas las tormentas
Por si la encuentro hoy

De weg van de utopieën

Ik zoek wat ik wil
Op mijn eigen manier aan het uitzoeken
Ik hou niet van de houthakkers
Of mensen met vlaggen

Noch de Heilige Maagd
Geen enkele ideologie
Maar als het iets helpt
Vraag ik om vrijheid voor de pygmeeën
Die me geven, ook al zie ik ze niet

Water
Als ze naar me toe komen, geef me het water
Intussen probeer ik met het leven te onderhandelen
Wat ik heb, wat jij al weet
Wat ik onder zeven sloten bewaar

Ik ga naakt de straat op
Laat niemand denken dat het gekte is
Want met mijn kontoog
Meet ik de temperatuur

Terwijl de meerderheid
Elke dag koppiger wordt
Zich met zijn eigen zaken bezighoudt
Vraag ik

Het is zo lang geleden dat ik je wacht
Dat ik mijn sociale bewustzijn ben kwijtgeraakt
En ik vind geen houvast meer
Verlaten in deze wereldwijde afwezigheid

Sinds ik je niet meer zie, geef me een wens
Als het niet te veel gevraagd is, vraag ik om vrijheid
Voor deze mijnwerker
Die in dat gat wil gaan

Ik brand
Ik zie je voorbij komen en daar warm ik me aan, en ik brand
En ik ga
Om, op jouw heupen, te prospecteren

Als ik verdwijn, zeg me waar het uitkomt
Wat zijn de belangrijkste redenen
Die alleen de wind als gids voor me heeft
Over de wegen van de utopieën

De wind waait maar door
Zodat ik terugkom
Zodat ik terugkom

En in de wind, komt en gaat
Een antwoord
Een antwoord

De wind waait maar door
Zodat ik terugkom
Zodat ik terugkom

En in de wind, komt en gaat
Een antwoord
Een antwoord

Ik ben op zoek naar een antwoord
Dat de wind me brengt
En ik ga achter alle stormen aan
En ik vind het niet
En ik ga achter alle stormen aan
Voor het geval ik het vandaag vind

Escrita por: Iñaki Antón, Robe