395px

Dronken van Liefde

Ezequiel Peña

Ebrio de Amor

Como hice para estar siempre contigo
Mi deseo era hacerte muy feliz
Pero mi negra suerte traicionera
Sin motivos me llevo lejos de ti

Yo quisiera para siempre esta vida
Ser el dueño de tu cuerpo seductor
Yo soy pobre y no te ofrezco riquezas
Pero tú sabes que estoy ebrio de amor

Yo soy pobre y no te ofrezco riquezas
Pero tú sabes que estoy ebrio de amor

Y así yo seguiré por mi camino
Con aquellas que comprenden mi dolor
Me confortan aliviando mis angustias
En su mundo infeliz y pecador
Reconozco no merezco tu cariño
Y de ti no guardo odio ni rencor
Lo que siento es verte sin felicidad
Mientras yo vivo siempre ebrio de amor

Yo soy pobre y no te ofrezco riquezas
Pero tú sabes que estoy ebrio de amor

Mujer, el dolor que traigo conmigo
Es como el dulce castigo
Que amarga y da placer
El corazón no se olvida
De la sombra por quien padece
Más sufre y más quiere sufrir
Por eso en esta canción
Yo que tengo corazón
No puedo quedarme callado
Te lo digo mujer querida
Que el dolor más grande en esta vida
Es amar, amar mucho y no ser amado

Y así yo seguiré por mi camino
Con aquellas que comprenden mi dolor
Me confortan aliviando mis angustias
En su mundo infeliz y pecador
Reconozco no merezco tu cariño
Y de ti no guardo odio ni rencor
Lo que siento es verte sin felicidad
Mientras yo vivo siempre ebrio de amor

Yo soy pobre y no te ofrezco riquezas
Pero tú sabes que estoy ebrio de amor

Pero tú sabes que estoy ebrio de amor

Dronken van Liefde

Hoe deed ik het om altijd bij jou te zijn
Mijn verlangen was om je heel gelukkig te maken
Maar mijn zwarte, verraderlijke geluk
Zonder reden nam me ver weg van jou

Ik zou deze leven voor altijd willen
De eigenaar zijn van jouw verleidelijke lichaam
Ik ben arm en bied je geen rijkdom
Maar je weet dat ik dronken ben van liefde

Ik ben arm en bied je geen rijkdom
Maar je weet dat ik dronken ben van liefde

En zo zal ik mijn weg blijven volgen
Met degenen die mijn pijn begrijpen
Ze troosten me en verlichten mijn angsten
In hun ongelukkige en zondige wereld
Ik erken dat ik jouw genegenheid niet verdien
En van jou koester ik geen haat of wrok
Wat ik voel is jou zonder geluk te zien
Terwijl ik altijd dronken ben van liefde

Ik ben arm en bied je geen rijkdom
Maar je weet dat ik dronken ben van liefde

Vrouw, de pijn die ik met me meedraag
Is als de zoete straf
Die bitterheid en genot geeft
Het hart vergeet niet
Van de schaduw waarvoor het lijdt
Hoe meer het lijdt, hoe meer het wil lijden
Daarom in dit lied
Ik, die een hart heb
Kan niet stil blijven
Ik zeg het je, geliefde vrouw
Dat de grootste pijn in dit leven
Is liefhebben, heel veel liefhebben en niet geliefd te zijn

En zo zal ik mijn weg blijven volgen
Met degenen die mijn pijn begrijpen
Ze troosten me en verlichten mijn angsten
In hun ongelukkige en zondige wereld
Ik erken dat ik jouw genegenheid niet verdien
En van jou koester ik geen haat of wrok
Wat ik voel is jou zonder geluk te zien
Terwijl ik altijd dronken ben van liefde

Ik ben arm en bied je geen rijkdom
Maar je weet dat ik dronken ben van liefde

Maar je weet dat ik dronken ben van liefde