Jardins Proibidos
Quando amanheces, logo no ar
Se agita a luz sem querer
E mesmo dia, vem devagar
Para te ver
E já rendido, vê-te chegar
Desse outro mundo só teu
Onde eu queria entrar um dia
Praa me perder
Pra me perder, nesses recantos
Onde tu andas, sozinha sem mim
Ardo em ciúmes desse jardim
Onde só vai quem tu quiseres
Onde és senhora do tempo sem fim
Por minha cruz, jóia de luz
Entre as mulheres
Quebra-se o tempo, em teu olhar
Nesse gesto sem pudor
Rasga-se o céu, e lá vou eu
Pra me perder
Pra me perder, nesses recantos
Onde tu andas sozinha sem mim
Ardo em cíumes desse jardim
Onde só vai quem tu quiseres
Onde és senhora do tempo sem fim
Por minha cruz, jóia de luz...
Verboden Tuinen
Wanneer de ochtend aanbreekt, in de lucht
Beweegt het licht zonder het te willen
En zelfs de dag komt langzaam
Om jou te zien
En al overgegeven, zie ik je aankomen
Uit die andere wereld die alleen van jou is
Waar ik ooit binnen wilde gaan
Om me te verliezen
Om me te verliezen, in die hoeken
Waar jij rondloopt, alleen zonder mij
Ik brand van jaloezie om die tuin
Waar alleen gaat wie jij wilt
Waar jij de heerser bent van de tijd zonder einde
Voor mijn kruis, juweel van licht
Tussen de vrouwen
De tijd breekt, in jouw blik
In dat gebaar zonder schaamte
De lucht scheurt open, en daar ga ik
Om me te verliezen
Om me te verliezen, in die hoeken
Waar jij rondloopt alleen zonder mij
Ik brand van jaloezie om die tuin
Waar alleen gaat wie jij wilt
Waar jij de heerser bent van de tijd zonder einde
Voor mijn kruis, juweel van licht...
Escrita por: L. Oliveira / Paulo Gonzo / Pedro Malaquias