Foi Deus
Não sei
Não sabe ninguém
Porque canto fado
Neste tom magoado
De dor e de pranto
E nesse tormento
Todo o sofrimento
Eu sinto que alma
Cá dentro se acalma
Nos versos que canto
Foi Deus
Que deu luz aos olhos
Perfumou a rosa
Deu ouro ao sol
E prata ao luar
Foi Deus
Que me pôs no peito
Um rosário de penas
Que vou desfiando
E choro a cantar
Pôs estrelas no céu
Fez o espaço sem fim
Deu luto às andorinhas
Ai
Deu-me esta voz a mim
Se canto
Não sei o que canto
Misto de ventura
Saudade e ternura
Ou talvez amor
Mas sei que cantando
Sinto o mesmo quando
Se tenho um desgosto
E o pranto no rosto
Nos deixa melhor
Foi Deus
Que deu voz ao vento
Luz ao firmamento
E pôs o azul
Nas ondas do mar
Foi Deuss
Que me pôs no peito
Um rosário de penas
Que vou desfiando
E choro a cantar
Fez poeta o rouxinol
Pôs no campo o alecrim
Deu as flores a primavera
Aiiiiiiiiii
Deu-me essa voz a mim
Het Was God
Ik weet het niet
Niemand weet het
Waarom ik fado zing
In deze pijnlijke toon
Van verdriet en tranen
En in die kwelling
Voel ik het lijden
Mijn ziel
Hierbinnen kalmeert
In de verzen die ik zing
Het was God
Die licht gaf aan de ogen
De roos parfumeerde
Goud aan de zon gaf
En zilver aan het maanlicht
Het was God
Die me in mijn hart plaatste
Een rozenkrans van pijn
Die ik ga ontrafelen
En huilend zing
Hij plaatste sterren aan de hemel
Maakte de ruimte eindeloos
Gaf rouw aan de zwaluwen
Ai
Gaf me deze stem
Als ik zing
Weet ik niet wat ik zing
Een mix van geluk
Verlangen en tederheid
Of misschien liefde
Maar ik weet dat ik zing
En hetzelfde voel
Als ik een teleurstelling heb
En de tranen op mijn gezicht
Maken ons beter
Het was God
Die stem gaf aan de wind
Licht aan de hemel
En het blauw
In de golven van de zee
Het was God
Die me in mijn hart plaatste
Een rozenkrans van pijn
Die ik ga ontrafelen
En huilend zing
Maakte de nachtegaal een dichter
Plaatste de rozemarijn in het veld
Gaf de bloemen aan de lente
Aiiiiiiiiii
Gaf me deze stem.
Escrita por: A. F. Janes / S. Manuel