Horizonte Estelar
Se eu achei que tá bom
Tá bom demais
É que eu me cobro muito
Quase sempre
Ainda sinto um pouco de medo
Pra sair do casulo e voar
E ir na contra-mão, em contradição
Deixar o tempo me levar
Se me faltar a rima, menina
Cê vai me perdoar
É que a vida nem sempre é poesia
Sei do passado que me assombra
Como a onda que quebra no mar
E eu vou me levantar
Pra cantar que a vida é mais feliz
E no passar dos dias a coragem vai chegar
Pra derrubar o medo de ser singular
Ser um poeta solitário que vive a buscar
O seu lugar no horizonte estelar
Horizonte Estelar
Si pienso que está bien
Está demasiado bien
Es que me exijo mucho
Casi siempre
Todavía siento un poco de miedo
Para salir del capullo y volar
E ir en contra mano, en contradicción
Dejar que el tiempo me lleve
Si me falta la rima, nena
¿Me perdonarás?
Es que la vida no siempre es poesía
Sé del pasado que me atormenta
Como la ola que rompe en el mar
Y me levantaré
Para cantar que la vida es más feliz
Y con el pasar de los días llegará el coraje
Para derribar el miedo de ser único
Ser un poeta solitario que vive buscando
Su lugar en el horizonte estelar
Escrita por: Fagundeez / Rodrigo Braga