Berrante de Madalena
Comprei uma boiada brava
E vim trazendo do chão de Goiás
Depois de atravessar a fronteira
Do rico estado de Minas Gerais
A boiada estourou
No pé da grande Serra dos Cristais
Lutei bastante quase o dia inteiro
Mas a boiada esparramava mais
Morreram cinco dos meus companheiros
Fiquei sozinho com o capataz
Meu companheiro me falou chorando
Espere Deus, o nosso Salvador
Olhei pro céu e avistei baixando
Um misterioso disco voador
Saltou por terra moça boiadeira
E o seu berrante mudava de cor
Falou contente com um lindo sorriso
Pra te salvar aqui hoje eu estou
Eu vim do céu pra salvar a boiada
E o seu berrante ela repicou
Com o repique do seu berrante
Logo a boiada foi aglomerando
E os companheiros que tinham morrido
Naquele instante eu vi ressuscitando
Vendo o milagre desta boiadeira
Que para o céu ela foi levitando
Seu rosto lindo era o de Madalena
E a minha pena ela foi perdoando
Caí de joelhos com o rosto em terra
Que de contente solucei chorando
Quando a boiada entreguei em Barretos
Foi cem mil bois contados na chegada
Foi o milagre de Madalena
A boiadeira que vi lá na estrada
No outro dia eu fui acordando
Pois foi um sonho a grande jornada
Por isso mesmo eu creio em Madalena
A pecadora foi santificada
E será sempre a minha protetora
Porque minha alma já sente amparada
El Cuerno de Madalena
Compré un rebaño bravo
Y vine trayéndolo desde el suelo de Goiás
Después de cruzar la frontera
Del rico estado de Minas Gerais
El rebaño se desbocó
A los pies de la gran Sierra de los Cristales
Luché bastante casi todo el día
Pero el rebaño se dispersaba más
Cinco de mis compañeros murieron
Quedé solo con el capataz
Mi compañero me dijo llorando
Espera a Dios, nuestro Salvador
Miré al cielo y vi descender
Un misterioso platillo volador
Saltó a tierra una joven vaquera
Y su cuerno cambiaba de color
Habló contenta con una hermosa sonrisa
Para salvarte hoy estoy aquí
Vengo del cielo para salvar al rebaño
Y su cuerno repicó
Con el repique de su cuerno
Pronto el rebaño se fue agrupando
Y los compañeros que habían muerto
En ese instante vi resucitando
Viendo el milagro de esta vaquera
Que hacia el cielo levitaba
Su rostro hermoso era el de Madalena
Y mi pena ella perdonaba
Caí de rodillas con el rostro en tierra
Que de alegría sollocé llorando
Cuando entregué el rebaño en Barretos
Fueron cien mil bueyes contados en la llegada
Fue el milagro de Madalena
La vaquera que vi en el camino
Al día siguiente desperté
Pues fue un sueño la gran jornada
Por eso mismo creo en Madalena
La pecadora fue santificada
Y siempre será mi protectora
Porque mi alma ya se siente amparada