Yakılmış Mektup
Sana bu mektubu uzaklardan yazıyorum
Adresini çoktan unuttum
Bir şiirin şişesine kalbimi koyup
Sulara bırakıyorum...
Ah benim eski türküm
Ah benim hazin öyküm
Yanılışım, yenilişim
Ne yaptıysam seni mutlu edemedim
Oysa, bir kemanım vardı bir de sen
Acımadın, ezdin beni, üzdün
Hiç anlamadın
Yavrusuna yanan bir anne gibi
İçime gömdüm depremlerimi
Ceketimi alıp gittiim
Derin derin iç çekişim, bu yüzden
İnadına suskundum oysa
İnadına vurgun
Geç uslandım
Sen görmedin amaa
Altı mosmor gözlerimde ıslandım..
En çok en çok istavriti severdin
Sıkıp limonu maydanoza,
Şaraba vururdun hani
Eski bir kasette bizim şarkımız
Alıp götürürdü seni
Salaş meyhanelerde
Ve kumsaldaki ayak izlerinde
Kırılan hayallerim ümitlerim
Ve seni bekleyişlerim
Her yağmur akşamında
Daha bir mutluyduk o günler
Herşeye rağmen özgürdük
Kitap alacak paramız olmasa da
Ucuz tütün içsek de
Pahalıydı düşlerimiz
Ne kadar çok isterdim şimdi
Bu şarkımı duymanı
Kanayan bir gül misali
Saçlarına taktığım
Suskun çığlıklarıyla inleyen şu kemanı
Ki, her notası ödeşmenin
Ve hayatla yüzleşmenin katranı
Hatırlar mısın
Parasız kalmıştık da bir gün
Kardeşinin kumbarasını boşaltıp
Konsere gitmiştik
İmzasını almıştık sevdiğimiz şarkıcının
Birlikte fotoğraf çektirmiştik
Bir şişe gazozu
Ve kaşarlı tostu bölüşmüştük
Hey gidi hey..
Az mı şiir yazdık ders kitaplarına
Otobüse biletsiz mi binmedik
Komaya mı girmedik
Her beşiktaş maçında..
Şimdi bir hastane akşamının yorgun penceresinde
Maziye dalıp dalıp gitmelerimsin artık
Ne kemanım var yanımda
Ne de sen varsın
Mevsimlerden hüzün
Aylardan pişmanlık ve karanlık
Sen ki bu mektubu saklayacaksın
Öpüp öpüp koklayacaksın belki
Ve artık gelmeyeceğimi bile bile
Bekleyeceksin...
Ah benim eski türküm
Ah benim hazin öyküm
Yanlışım, yanılışım
Seni hiç üzer miyim
Ben bu mektubu defalarca yazmış,
Defalarca yakmışım!
Carta quemada
Te escribo esta carta desde lejos
Ya he olvidado tu dirección
Puse mi corazón en la botella de un poema
Lo dejo en las aguas
Oh, mi vieja balada
Oh, mi triste historia
Mi malentendido, mi derrota
Lo que sea que haya hecho, no podría hacerte feliz
Mientras que, yo tenía un violín y tú
No tuviste piedad de mí, me aplastaste, me lastimaste
Nunca lo entendiste
Como una madre ardiendo a su cachorro
Enterré mis terremotos
Tomé mi abrigo y me fui
Suspiro profundo profundo, por lo que
Yo estaba callado a pesar de la rencor
Terco
Llego tarde
No lo viste, pero
Me mojé en mis seis ojos azules
Te encantó lo mejor de todo la caballa
Exprime el limón en el perejil
Solías golpear el vino
Nuestra canción en una cinta vieja
Él te llevaría lejos
En tabernas en mal estado
Y en las huellas en la playa
Mis sueños rotos, mis esperanzas
Y te espero
Cada noche de lluvia
Éramos más felices en aquellos días
Fuimos libres después de todo
Aunque no tenemos dinero para comprar libros
A pesar de que fumo tabaco barato
Nuestros sueños eran caros
¿Cuánto me gustaría ahora?
Esto es para que escuches mi canción
Es como una rosa sangrante
El que llevo en tu cabello
Ese violín gimiendo con sus gritos silenciosos
Que cada nota es venganza
Y el alquitrán de enfrentar la vida
¿Te acuerdas?
Un día estábamos quebrados
Vacía la alcancía de tu hermano
Fuimos a un concierto
Teníamos el autógrafo del cantante que amábamos
Teníamos fotos tomadas juntos
Una botella de refresco
Y dividimos la tostada cheddar
Oye, oye, oye
¿Hemos escrito poca poesía en los libros de texto?
¿Nos hemos metido en el autobús sin billete?
¿No estamos en coma?
Cada juego de cuna
Ahora en la ventana cansada de una noche de hospital
Voy a entrar en el pasado
¿Qué violín tengo?
Ni tú
La tristeza de las estaciones
Lamentaciones de las lunas y la oscuridad
Tú, ¿quién guardará esta carta?
Tal vez te beses y oles
Y sabiendo que ya no voy a venir
Esperarás
Oh, mi vieja balada
Oh, mi triste historia
Me equivoco, me equivoco
¿Alguna vez te molestaré?
He escrito esta carta muchas veces
¡Lo quemé tantas veces!