Foi Por Ela
Foi por ela que amanhã me vou embora
ontem mesmo hoje e sempre ainda agora
sempre o mesmo em frente ao mar também me cansa
diz Madrid, Paris, Bruxelas quem me alcança
em Lisboa fica o Tejo a ver navios
dos rossios de guitarras à janela
foi por ela que eu já danço a valsa em pontas
que eu passei das minhas contas foi por ela
Foi por ela que eu me enfeito de agasalhos
em vez daquela manga curta colorida
se vais sair minha nação dos cabeçalhos
ainda a tiritar de frio acometida
mas o calor que era dantes também farta
e esvai-se o tropical sentido na lapela
foi por ela que eu vesti fato e gravata
que o sol até nem me faz falta foi por ela
Foi por ela que eu passo coisas graves
e passei passando as passas dos Algarves
com tanto santo milagreiro todo o ano
foi por milagre que eu até nasci profano
e venho assim como um tritão subindo os rios
que dão forma como um Deus ao rosto dela
foi por ela que eu deixei de ser quem era
sem saber o que me espera foi por ela
Era para ella
Ella es la razón por la que me voy mañana
ayer incluso hoy y siempre quieto ahora
siempre lo mismo en frente del mar también me cansa
dice Madrid, París, Bruselas que me llega
en Lisboa es el Tajo mirando barcos
de la guitarra rossios a la ventana
era para ella que yo ya bailo el vals en los extremos
que fui a través de mis cuentas era para ella
Fue para ella que me vestí con sudaderas
en lugar de ese colorido manga corta
si vas a dejar mi nación de los encabezados
todavía quitando el frío afectado
pero el calor que antes también se llenó
y desaparecer el tropical hacia la solapa
era para ella que llevaba un traje y corbata
que el sol ni siquiera se perdió era para ella
Ella es la única por la que paso cosas serias
y pasó las pasas de los Algarves
con tanto santo milagro obrero durante todo el año
fue por milagro que incluso nací impío
y vengo como un tritón trepando los ríos
que se forma como un Dios en su rostro
fue por ella que dejé de ser quien era
no saber lo que me espera era para ella
Escrita por: Fausto Bordalo Dias