จากวันที่เรานัันได้สบตา
jàak wan thîi rao nân dâi sop tàa
เหมือนดวงดาราข้างบนฟ้า
mʉ̂an duang dāra khâang bon fáa
ที่ลอยอยู่ห่างแสนไกล
thîi loi yù hāng sǎen klai
กลับเปล่งประกายวับวาวทันใด
klàp plèng pràkāi wáp wáo than dāi
เพราะเธอใช่ไหมนะคนดี
phrɔ́ thəə chái mái ná khon d
บอกเลยไม่ใช่แค่ความรู้สึกเพียงชั่วคราว
bòk loei mâi chái khâe khwām rúusʉ̀k phīang chûakhrāo
หรือเพียงความเหงาที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้
rʉ́ phīang khwām ngɛ̀ng thîi tham hây chăn bpen bàep n
นั่งพิจารณาไตร่ตรองกันอย่างถ้วนถี่
nâng phíjaranā tràitrɔ̄ng kan yàang thûan th
ใจดวงนี้ก็ยังมีเพียงแค่เธอ
jai duang nîi kɔ̂ yàng mii khâe thəə
ขอฉันขยับเข้าไปอีกนิด ใกล้ชิดอีกหน่อย
khɔ̌ chăn khayáp khâo bpai ìik nít klâi chít ìik nàwy
ดวงใจน้อยๆ ให้ฉันนั้นคอยดูแล
duang jai nɔ́ɔy nɔ́ɔy hây chăn nân khɔi duu lɛ
เปรียบดั่งรักแท้ที่ให้เธอ เป็นของเธอเสมอ
bprìap dāng rák thɛ́ thîi hây thəə bpen khǎng thəə sàmə
ต่อจากนี้ ขอเป็นที่หนึ่งในดวงใจ
tɔ̀ɔ jàak nîi khɔ̌ bpen thîi nʉ̀ng nai duang jai
ไม่ต้องสาบานกับดินกับฟ้านะไม่เอา
mái tɔ̂ng sābān kàp din kàp fáa ná mâi ao
รู้เพียงแค่เรามีกันและกันก็สุขใจ
rúu phīang khâe rao mii kan lɛ́ kan kɔ́ sùk jai
ใครๆ ก็รู้ว่าคนอย่างฉันนั้นจริงใจ ใช่ไหมเธอ
khrai khrai kɔ̂ rúu wâa khon yàang chăn nân jing jai chái mái thəə
บอกเลยไม่ต้องมาคิดแล้วคิดอีก
bòk loei mâi tɔ̂ng mā khít lɛ́o khít ìik
ใจของฉันที่ใครเห็นก็ต้องหลีก
jai khǎng chăn thîi khrai hěn kɔ̂ tɔ̂ng lîik
เคยช้ำใจมามากเท่าไหร่ช่างมัน
kheuy châm jai mā mâak thâo hǎir châng man
จากนี้ไม่ว่าจะดีร้ายเท่าไหร่
jàak nîi mâi wâa jà dii ráai thâo hǎir
เพียงแค่เธอนั้นยอมเปิดหัวใจให้กัน แค่สักครั้ง
phīang khâe thəə nân yɔ́m bpə̀ət hǔa jai hây kan khâe sàk khráng
ขอฉันขยับเข้าไปอีกนิด ใกล้ชิดอีกหน่อย
khɔ̌ chăn khayáp khâo bpai ìik nít klâi chít ìik nàwy
ดวงใจน้อยๆ ให้ฉันนั้นคอยดูแล
duang jai nɔ́ɔy nɔ́ɔy hây chăn nân khɔi duu lɛ
เปรียบดั่งรักแท้ที่ให้เธอ เป็นของเธอเสมอ
bprìap dāng rák thɛ́ thîi hây thəə bpen khǎng thəə sàmə
ต่อจากนี้ ขอเป็นที่หนึ่งในดวงใจ
tɔ̀ɔ jàak nîi khɔ̌ bpen thîi nʉ̀ng nai duang jai
ขอเป็นที่หนึ่งในดวงใจ
khɔ̌ bpen thîi nʉ̀ng nai duang jai