Jonny (Reprise)
Jonny, who was it that said
A white wall may seem empty
But it's ready to be filled
And, in its readiness, needs nothing
It stands complete
Was it you?
I don't remember
But it makes me wonder
Jonny, why couldn't you be ready, too?
I was ready, ready to be happy
Ready for that long look that never ends
And, now, I don't know what to do
Yes, Jonny, I'll say it
This is a love song, isn't it?
Yes, well, I guess this is how it ends
A strange poem about a plain and ready white wall
One with many questions
And a dog as speechless as that same wall
And the sorrows of love's slow passing
Goodbye, Jonny
Jonny (Reprise)
Jonny, wie was het die zei
Een witte muur lijkt misschien leeg
Maar hij staat klaar om gevuld te worden
En in zijn gereedheid heeft hij niets nodig
Hij staat compleet
Was jij het?
Ik herinner het me niet
Maar het doet me afvragen
Jonny, waarom kon jij niet ook klaar zijn?
Ik was klaar, klaar om gelukkig te zijn
Klaar voor die lange blik die nooit eindigt
En nu weet ik niet wat ik moet doen
Ja, Jonny, ik zal het zeggen
Dit is een liefdeslied, nietwaar?
Ja, nou, ik denk dat dit is hoe het eindigt
Een vreemde poëzie over een simpele en klaarstaande witte muur
Een muur met veel vragen
En een hond zo sprakeloos als diezelfde muur
En de verdrietige traagheid van de liefde die voorbijgaat
Vaarwel, Jonny
Escrita por: Faye Connell Webster