Horas de Amor
El jardín conventual
Me recuerda el ayer
Su bello surtidor
Me ha llenado de esplín
La fuente que hay en él
Testigo es de mi afán
Por convencer a mi querer
Candorosa y mística beldad
Como busca la luz
Toda verdad aunque la agobien
He de vivir límpidamente
Arrebolado en sus fulgores
Para decirle al mundo
Que la amé con toda el alma
Que fue puro nuestro idilio
La adoré con loca ensoñación
Así fueron las horas que
Inspirándome en su imagen
He vivido obsesionado
Al calor de sus miradas
Hoy que ellos no me quieren
Ni me brindan sus favores
El vivir es un martirio
Cansado me siento
En esta lid de amor
Uren van Liefde
De kloostertuin
Herinnert me aan vroeger
De mooie fontein
Heeft me vol verdriet gemaakt
De bron die daar is
Is getuige van mijn verlangen
Om mijn liefde te overtuigen
Onschuldige en mystieke schoonheid
Zoals het licht zoekt
Elke waarheid, ook al is het zwaar
Zal ik helder leven
Verlicht door haar glans
Om de wereld te vertellen
Dat ik haar met heel mijn ziel heb bemind
Dat onze liefde puur was
Ik vereerde haar met dolle dromen
Zo waren de uren die
Me inspirerend in haar beeld
Heb ik geobsedeerd geleefd
In de warmte van haar blikken
Vandaag willen ze me niet
Of bieden me hun gunsten niet aan
Is het leven een marteling
Ik voel me moe
In deze strijd van de liefde