Buen Viaje
Comienzo a sentir la ebriedad de la realidad
Las cosas que me sorprendían
Hoy en día ninguna me deslumbra de verdad
Los fantasmas que intento atrapar
Se me escabullen en los brazos
Tendría que aceptar mi realidad
O pedirle a los astros que tengan piedad
Aquí estoy trabajando y no pierdo la dignidad
Con este hambre voraz, queriendo siempre más y más
Creyendo que algún día iba a poder saciar
Fantaseando que en algún momento de la vida
Me crecerían alas pa' poder volar
Y a quién no le falta el aliento
En este aposento de frivolidades hay que estar atento
Pa' no pasarse de ingenuidades
¿Quién le dijo que él y yo éramos rivales?
Más bien amantes, correteamos por los valles, incesantes
Creímos ser como la encina y el roble
Permanecer unidos nos haría inmortales
Y así vivir un amor de eternidades
Y así vivir nuestro amor de eternidades
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
Te creíste sabio
Sabiendo que lo lograrías
Sabía algo que no sabias, vía-vía
Se te paso el tranvía
Otra vez estás luchando contra la deriva
Quisiera desenmascarar al enmascarado
Aquel que de su sed de haber el mundo conquistado
Se ha colocado una careta y no protesta
Patea a quien sea con tal de alcanzar su meta
Se me está haciendo difícil con usted interactuar
Trastabilla su lengüeta cada vez que intenta hablar
¿Quién le dijo que él y yo éramos rivales?
Más bien amantes, correteamos por los valles, incesantes
Creímos ser como la encina y el roble
Permanecer unidos nos haría inmortales
Y así vivir un amor de eternidades
Y así vivir nuestro amor de eternidades
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
No quisiera desaparecer
Antes de mojarme otra vez
Los pies en la Luna
Goede Reis
Ik begin de dronkenschap van de realiteit te voelen
De dingen die me verrasten
Verblinden me tegenwoordig echt niet meer
De spoken die ik probeer te vangen
Glippen me uit de armen
Ik zou mijn realiteit moeten accepteren
Of de sterren om genade vragen
Hier ben ik aan het werk en verlies mijn waardigheid niet
Met deze woeste honger, altijd meer en meer willen
Gelovend dat ik op een dag zou kunnen verzadigen
Fantaserend dat er op een gegeven moment in het leven
Vleugels zouden groeien om te kunnen vliegen
En wie heeft er geen adem tekort
In deze ruimte vol frivoliteiten moet je opletten
Om niet te ver te gaan in naïviteiten
Wie heeft je verteld dat hij en ik rivalen waren?
Eerder geliefden, we renden door de valleien, eindeloos
We dachten dat we als de eik en de eikenboom waren
Samen blijven zou ons onsterfelijk maken
En zo een liefde van eeuwigheden leven
En zo onze liefde van eeuwigheden leven
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Je dacht dat je wijs was
Wetende dat je het zou bereiken
Ik wist iets wat jij niet wist, via-via
Je hebt de tram gemist
Weer vecht je tegen de afdrijving
Ik zou de gemaskerde willen ontmaskeren
Degene die van zijn dorst om de wereld te veroveren
Een masker heeft opgezet en niet protesteert
Schopt iedereen weg om zijn doel te bereiken
Het wordt moeilijk om met jou te communiceren
Je tong struikelt elke keer als je probeert te praten
Wie heeft je verteld dat hij en ik rivalen waren?
Eerder geliefden, we renden door de valleien, eindeloos
We dachten dat we als de eik en de eikenboom waren
Samen blijven zou ons onsterfelijk maken
En zo een liefde van eeuwigheden leven
En zo onze liefde van eeuwigheden leven
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Ik wil niet verdwijnen
Voordat ik weer nat word
Met mijn voeten op de maan
Escrita por: Clara Trucco / Sofía Trucco