Sentado à Beira do Caminho
Eu não posso mais ficar aqui a esperar
Que um dia, de repente, você volte para mim
Vejo caminhões e carros apressados a passar por mim
Estou sentado à beira de um caminho que não tem mais fim
Meu olhar se perde na poeira dessa estrada triste
Onde a tristeza e a saudade de você ainda existem
Esse sol que queima no meu rosto um resto de esperança
De ao menos ver de perto o seu olhar que eu trago na lembrança
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Vem a chuva, molha o meu rosto e então eu choro tanto
Minhas lágrimas e os pingos dessa chuva
Se confundem com o meu pranto
Olho pra mim mesmo, me procuro e não encontro nada
Sou um pobre resto de esperança à beira de uma estrada
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Carros, caminhões, poeira, estrada, tudo, tudo
Se confunde em minha frente
Minha sombra me acompanha
E vê que eu estou morrendo lentamente
Só você não vê que eu não posso mais ficar aqui sozinho
Esperando a vida inteira por você, sentado à beira do caminho
Preciso acabar logo com isso
Preciso lembrar que eu existo
Zittend aan de Rand van de Weg
Ik kan hier niet langer blijven wachten
Dat je op een dag, zomaar, weer bij me terugkomt
Ik zie vrachtwagens en auto's snel voorbijrijden
Ik zit aan de rand van een weg die geen einde kent
Mijn blik verliest zich in het stof van deze treurige weg
Waar de verdriet en het gemis van jou nog steeds bestaan
Die zon die op mijn gezicht brandt, een restje hoop
Om tenminste van dichtbij jouw blik te zien die ik in mijn herinnering draag
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
De regen komt, nat mijn gezicht en dan huil ik zo veel
Mijn tranen en de druppels van deze regen
Verwarren zich met mijn verdriet
Ik kijk naar mezelf, zoek en vind niets
Ik ben een armzalige rest van hoop aan de rand van een weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Auto's, vrachtwagens, stof, weg, alles, alles
Verwarren zich voor mijn ogen
Mijn schaduw volgt me
En ziet dat ik langzaam sterf
Alleen jij ziet niet dat ik hier niet langer alleen kan blijven
Wachtend mijn hele leven op jou, zittend aan de rand van de weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Escrita por: Erasmo Carlos