395px

Oktober

Fernando Brant

Outubro

Tanta gente no meu rumo
Mas eu sempre vou só
Nessa terra desse jeito
Já não sei viver
Deixo tudo deixo nada
Só do tempo eu não posso me livrar
E ele corre para ter meu dia de morrer
Mas se eu tiro do lamento um novo canto
Outra vida vai nascer
Vou achar um novo amor
Vou morrer só quando for
E jogar no meu braço no mundo
Fazer meu outubro de homem
Matar com amor essa dor
Vou
Fazer desse chão minha vida
Meu peito é que era deserto
O mundo já era assim

Tanta gente no meu rumo

Já não sei viver só

Foi um dia e é sem jeito
Que eu vou contar
Certa moça me falando alegria
De repente ressurgiu
Minha história está contada
Vou me despedir

Oktober

Zoveel mensen op mijn pad
Maar ik ga altijd alleen
In dit land zo als het is
Weet ik niet meer hoe te leven
Laat alles, laat niets achter
Alleen de tijd kan ik niet ontvluchten
En hij rent om mijn sterfdag te halen
Maar als ik uit het klagen een nieuw lied haal
Zal er een nieuw leven ontstaan
Ik ga een nieuwe liefde vinden
Ik ga pas dood als het moet
En mijn arm in de wereld gooien
Mijn oktober als man maken
Deze pijn met liefde doden
Ik ga
Van deze grond mijn leven maken
Mijn hart was een woestijn
De wereld was al zo

Zoveel mensen op mijn pad

Weet niet meer hoe ik alleen moet leven

Het was een dag en het voelt raar
Dat ik ga vertellen
Een bepaalde meid sprak over vreugde
Ineens kwam het weer terug
Mijn verhaal is verteld
Ik ga afscheid nemen

Escrita por: Fernando Brant / Milton Nascimento