395px

Waker

Fernando Brant

Sentinela

Morte, vela, sentinela sou
Do corpo desse meu irmão que já se vai
Revejo nessa hora tudo o que ocorreu
Memória não morrerá
Vulto negro em meu rumo vem
Mostrar a sua dor plantada nesse chão
Seu rosto brilha em reza, brilha em faca e flor
Histórias vem me contar
Longe, longe, ouço essa voz
Que o tempo não vai levar
Precisa gritar sua força ê irmão
Sobreviver, a morte inda não vai chegar
Se a gente na hora de unir os caminhos num só
Não fugir nem se desviar
Precisa amar sua amiga ê irmão
E relembrar que o mundo só vai se curvar
Quando o amor que em seu corpo já nasceu
Liberdade buscar na mulher que você encontar
Morte, vela, sentinela sou
Do corpo desse meu irmão que já se foi
Revejo nessa hora tudo que aprendi
Memória não morrerá
Longe, longe, ouço essa voz
Que o tempo não vai levar

Waker

Dood, kaars, waker ben ik
Van het lichaam van mijn broer die al vertrokken is
Herinner alles wat er gebeurde
Herinnering zal niet sterven
Zwart schaduw komt mijn pad op
Laat de pijn zien die hier is geplant
Zijn gezicht straalt in gebed, straalt in mes en bloem
Verhalen komen me vertellen
Ver weg, ver weg, hoor ik die stem
Die de tijd niet zal meenemen
Moet zijn kracht roepen, oh broer
Overleven, de dood komt nog niet
Als we op het moment de paden samenvoegen
Niet vluchten of afwijken
Moet je je vriendin liefhebben, oh broer
En herinneren dat de wereld zich alleen zal buigen
Wanneer de liefde die in je lichaam al is geboren
Vrijheid zoekt in de vrouw die je ontmoet
Dood, kaars, waker ben ik
Van het lichaam van mijn broer die al vertrokken is
Herinner alles wat ik heb geleerd
Herinnering zal niet sterven
Ver weg, ver weg, hoor ik die stem
Die de tijd niet zal meenemen

Escrita por: Milton Nascimento, Fernando Brant