NO HAY MÁS
Soy como esa madre que por su hijo se desvive
Soy, la esperanza en los ojos de todos los pibes que trabajan todos los días
Y que luchan pa' ser libres
Nací pa' ser leyenda, yo no vine pa'rendirme
Ángeles caían del cielo como misiles
Sus palabras me apuntaban, eran como proyectiles
Lo mejor para nosotros poner tierra de por medio
De tanto poner tierra construimos un cementerio
De cada diez, solo dos me son leales
De esquivar la muerte nos hicimos inmortales
La espalda con sangre, cicatrices cardenales
De todas las veces que clavaron sus puñales
Pero, soy yo mi peor enemigo
Pero, soy yo el que pelea conmigo
En los momentos fríos nadie te dará su abrigo
Porque en las malas pasadas todos miran por su ombligo
Así que, silence, ha llegado papá
Si llegamos acá no fue solo por azar
Vivo en una espiral que no para de girar
Yo sueño con trascender, tú con hacerte viral
Tú eras un doble cara y te han quitado la máscara
No va a ayudarte el genio por más que frotes la lámpara
Es como comer pipas y tirar cáscaras
Un disco en cinco días escrito en la sierra de Málaga
Esta canción es para todos los que luchan por lo suyo
Día a día viven una continua pelea
Trabajando la semana entera sin contrato
Pa' que a su familia no le falte plato
Fernando Costa Morales, así se llama tu padre
Nunca mordieron, así que ladren, que rabien
Acabé en ese cartel yo que tiraba pa'l cártel
Si quieres pegarte yo te mando un descarte
Por bandera, llevo a los míos por bandera
Si lo siento es de verdad, es for real, for ever
Pellizco a mi niño, ya no pellizco las huevas
El Malamanera te han cambiado las maneras
Pero sueno más gordo, te caes redondo
Trapos de cloroformo seguimos en los bombos
Dejarlos calladitos a mí me pone cachondo
Como que marque 200 y detrás los tombos
Todos los días que amanezco rezo mi rosario
Me inspira lo cotidiano, vivencias del barrio
Aprendí a vivir con poco, justo con lo necesario
Rezo, beso a mi mujer y subo al escenario
Mama, salí a buscarme el queso pa' no verte llorar
Con la carita triste sin ganitas de na'
Pa' no vivir la mierda de siempre
No fue por azar ni por suerte
No hay más, que ir para adelante ya no miro pa' atrás
El que era tu amigo te ha vendido por cash
Tú no confiés en la gente
Siempre ve de frente y apretando los dientes
ER IS NIETS MEER
Ik ben als die moeder die zich voor haar kind opoffert
Ik ben de hoop in de ogen van alle jongeren die elke dag werken
En vechten om vrij te zijn
Ik ben geboren om een legende te zijn, ik ben niet gekomen om op te geven
Engelen vielen uit de lucht als raketten
Hun woorden wezen op mij, waren als projectielen
Het beste voor ons is om afstand te nemen
Van al dat afstand nemen hebben we een begraafplaats gebouwd
Van de tien zijn er maar twee loyaal aan mij
Door de dood te ontwijken zijn we onsterfelijk geworden
De rug vol bloed, blauwe plekken als littekens
Van al die keren dat ze hun messen in ons staken
Maar, ik ben mijn grootste vijand
Maar, ik ben degene die met mezelf vecht
In koude momenten zal niemand je zijn schuilplaats geven
Want in moeilijke tijden kijkt iedereen alleen naar zijn eigen navel
Dus, stilte, papa is aangekomen
Als we hier zijn gekomen was het niet alleen door toeval
Ik leef in een spiraal die maar blijft draaien
Ik droom ervan om te transcenderen, jij wilt viral gaan
Jij was een dubbelganger en ze hebben je masker afgenomen
De geest zal je niet helpen, hoe vaak je de lamp ook wrijft
Het is als pinda's eten en schillen weggooien
Een album in vijf dagen geschreven in de bergen van Málaga
Dit nummer is voor iedereen die vecht voor wat van hen is
Dag in dag uit leven ze een voortdurende strijd
Een hele week werken zonder contract
Zodat hun gezin niet zonder eten komt te zitten
Fernando Costa Morales, zo heet je vader
Ze hebben nooit gebeten, dus laat ze maar blaffen, laat ze maar razen
Ik eindigde op dat bord terwijl ik voor het kartel werkte
Als je wilt knallen, stuur ik je een afwijzing
Met trots draag ik mijn mensen als mijn vlag
Als ik het voel is het echt, het is for real, voor altijd
Ik knijp in mijn kind, ik knijp niet meer in de ballen
De Malamanera heeft je manieren veranderd
Maar ik klink dikker, je valt als een blok
Chloroformdoeken blijven in de trommels
Ze stilhouden maakt me opgewonden
Alsof ik 200 markeer en de politie erachter
Elke dag dat ik opsta, bid ik mijn rozenkrans
Het dagelijkse inspireert me, ervaringen uit de buurt
Ik heb geleerd te leven met weinig, precies wat nodig is
Ik bid, kus mijn vrouw en ga het podium op
Mama, ga op zoek naar de kaas zodat ik je niet zie huilen
Met een treurig gezicht zonder zin in iets
Om de ellende van altijd niet te leven
Het was niet door toeval of geluk
Er is niets meer, we gaan vooruit, ik kijk niet meer achterom
Degene die je vriend was heeft je voor geld verkocht
Vertrouw nooit de mensen
Kijk altijd recht vooruit en bijt op je tanden