Portugal O Imigrante
Entre lagrimas e lenços
Apita o barco no cais
Nele vai o imigrante,
Até breve nunca mais
Nele vai o imigrante,
Até breve nunca mais
Leva sonhos colossais
Esperanças que arrasam montanhas
Fogo vivo nas entranhas
E um coração a bater
Pronto a sofrer e a vencer
Lá nessas terras estranhas
Pronto a sofrer e a vencer
Lá nessas terras estranhas
Muitos anos vai andando
Sacrificios vivendo
E as saúdades que vai tendo
Aos seus olhos naflurintos
São gotas de ouro caindo
Nas cartas que vai escrevendo
São gotas de ouro caindo
Nas cartas que vai escrevendo
Um dia vem de regresso
Á patria mãe, seus pais
E tal como na partida
Apita o barco no cais
E tal como na partida
Apita o barco no cais
Agora não volta mais
Lutou, cumpriu e venceu
E Deus, que tudo lhe deu
Também não lhe quis negar
Alegria de voltar
Ao cantinho onde nasçeu
Alegria de voltar
Ao cantinho onde nasçeu
Portugal De Immigrant
Tussen tranen en zakdoeken
Toetert het schip aan de kade
Daarin gaat de immigrant,
Tot ziens, nooit meer
Daarin gaat de immigrant,
Tot ziens, nooit meer
Hij neemt kolossale dromen mee
Hoop die bergen verplaatst
Vuur brandend in zijn ingewanden
En een hart dat klopt
Klaar om te lijden en te overwinnen
Daar in die vreemde landen
Klaar om te lijden en te overwinnen
Daar in die vreemde landen
Jarenlang blijft hij gaan
Leeft met offers
En de heimwee die hij voelt
In zijn ogen vol verdriet
Zijn druppels goud die vallen
In de brieven die hij schrijft
Zijn druppels goud die vallen
In de brieven die hij schrijft
Op een dag komt hij terug
Naar het moederland, zijn ouders
En net als bij het vertrek
Toetert het schip aan de kade
En net als bij het vertrek
Toetert het schip aan de kade
Nu komt hij nooit meer terug
Hij heeft gestreden, volbracht en overwonnen
En God, die hem alles gaf
Wilde hem ook de vreugde niet ontzeggen
Om terug te keren
Naar het hoekje waar hij geboren is
Om terug te keren
Naar het hoekje waar hij geboren is