Adeus, Tristeza
Na minha vida tive palmas e fracassos
Fui amargura feita notas e compassos
Aconteceu-me estar no palco atrás do pano
Tive a promessa de um contrato por um ano
A entrevista que era boa, não saiu
E o meu futuro foi aquilo que se viu
Na minha vida tive beijos e empurrões
Esqueci a fome num banquete de ilusões
Não entendi a maior parte dos amores
Só percebi que alguns deixaram muitas dores
Fiz as cantigas que afinal ninguém ouviu
E o meu futuro foi aquilo que se viu
Adeus tristeza, até depois
Chamo-te triste por sentir que entre os dois
Não há mais nada para fazer ou conversar
Chegou a hora de acabar
Chegou a hora de acabar
Na minha vida fiz viagens de ida e volta
Cantei de tudo por ser um cantor à solta
Devagarinho, num couplé para começar
Com muita força no refrão que é popular
Mas outra vez a triste sorte não sorriu
E o meu futuro foi aquilo que se viu
Na minha vida fui sempre um outro qualquer
Era tão fácil, bastava apenas escolher
Escolher-me a mim, pensei que isso era vaidade
Mas já passou, não sou melhor mas sou verdade
Não ando cá para sofrer, mas para viver
E o meu futuro há-de ser o que eu quiser
Vaarwel, Verdriet
In mijn leven had ik klappen en tegenslagen
Ik was de bitterheid, gemaakt van noten en maat
Het gebeurde dat ik op het podium stond achter het doek
Ik had de belofte van een contract voor een jaar
Het interview dat goed was, ging niet door
En mijn toekomst was wat je zag
In mijn leven had ik kussen en duwtjes
Ik vergat de honger tijdens een feest van illusies
Ik begreep het grootste deel van de liefdes niet
Ik merkte alleen dat sommige veel pijn achterlieten
Ik maakte de liedjes die uiteindelijk niemand hoorde
En mijn toekomst was wat je zag
Vaarwel verdriet, tot later
Ik noem je treurig omdat ik voel dat tussen ons twee
Er niets meer te doen of te zeggen valt
De tijd is gekomen om te stoppen
De tijd is gekomen om te stoppen
In mijn leven maakte ik reizen heen en weer
Ik zong van alles omdat ik een vrijzinnige zanger was
Langzaam, in een couplet om te beginnen
Met veel kracht in het refrein dat populair is
Maar weer glimlachte het treurige lot niet
En mijn toekomst was wat je zag
In mijn leven was ik altijd iemand anders
Het was zo makkelijk, het was genoeg om te kiezen
Kiezen voor mezelf, dacht ik dat dat ijdelheid was
Maar dat is voorbij, ik ben niet beter maar ik ben echt
Ik ben hier niet om te lijden, maar om te leven
En mijn toekomst zal zijn wat ik wil.