Mal Acostumbrado
Un ticket de ida y vuelta, fuí tan sólo para tí juguete de cartón.
Un pobre pasajero que dejaste por ahí tirado en la estación.
Devuélveme un trocito de mi vida
Devuélveme un poquito nada más, un poco más
Devuélveme aunque sea de mentira
Que no curen mis heridas y me muera cada día mas.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó,
Alma en pena y en mi cuerpo la condena
De no poder ya vivir sin ti.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó
Y hoy me ciegas, me persigues y me encierras
Y es que ya no sé vivir sin ti, vivir sin ti...
Mi amiga la tristeza la que sabe más de mí
No para de decir, sólo a mí
Que ría y que me olvide que no piense más en ti
Y vuelva a ser feliz.
Devuélveme un trocito de mi vida
Devuélveme un poquito nada más, un poco más
Devuélveme aunque sea de mentira
Que no curen mis heridas y me muera cada día mas.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó,
Alma en pena y en mi cuerpo la condena
De no poder ya vivir sin ti.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó
Y hoy me ciegas, me persigues y me encierras
Y es que ya no sé vivir sin ti.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó,
Alma en pena y en mi cuerpo la condena
De no poder ya vivir sin ti.
Mal acostumbrado me dejó tu amor
Mal acostumbrado tu amor me dejó
Y hoy me ciegas, me persigues y me encierras
Y es que ya no sé vivir sin ti.
Slecht Gewend
Een retourticket, ik kwam alleen voor jou, een kartonnen speelgoed.
Een arme reiziger die je daar achterliet, achtergelaten op het station.
Geef me een stukje van mijn leven terug,
Geef me gewoon een beetje, nog een beetje meer.
Geef me zelfs al is het maar een leugen,
Dat mijn wonden niet genezen en ik elke dag meer sterf.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Ziel in pijn en in mijn lichaam de straf,
Van niet meer zonder jou te kunnen leven.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
En vandaag verblind je me, achtervolg je me en sluit je me op,
En ik weet niet meer hoe ik zonder jou moet leven, zonder jou...
Mijn vriendin de verdriet, die het beste van mij weet,
Stop niet met zeggen, alleen tegen mij,
Dat ik moet lachen en vergeten, dat ik niet meer aan jou moet denken,
En weer gelukkig moet zijn.
Geef me een stukje van mijn leven terug,
Geef me gewoon een beetje, nog een beetje meer.
Geef me zelfs al is het maar een leugen,
Dat mijn wonden niet genezen en ik elke dag meer sterf.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Ziel in pijn en in mijn lichaam de straf,
Van niet meer zonder jou te kunnen leven.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
En vandaag verblind je me, achtervolg je me en sluit je me op,
En ik weet niet meer hoe ik zonder jou moet leven.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Ziel in pijn en in mijn lichaam de straf,
Van niet meer zonder jou te kunnen leven.
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
Slecht gewend heeft je liefde me achtergelaten,
En vandaag verblind je me, achtervolg je me en sluit je me op,
En ik weet niet meer hoe ik zonder jou moet leven.