Penelope
Penélope con su bolso de piel marrón
Sus zapatitos de tacón y su vestido de domingo
Penénolope se sienta en un banco en el anden
Y espera a que llega el primer tren. meneando el abanico
Dicen en el pueblo que un caminante pagó
Su reloj con andarde de primavera
Adios amor mio no me llores volveré
Antes que de los arces caigan las hojas....
Piensa en mi volveré por ti
Pobre infeliz se paro su reloj infantil
Una tarde flojisa de abril cuando se fue su amante
Se marchito en su huerto hasta la éltima flor.
No hay un sauce en la calle mayor para Penélope
Penélope, Penélope...Penélope...eso
Penélope triste a fuerzas de esperar
Sus ojos parecen brillar, siente el cielo a lo lejos
Penélope con otros ojos los ve pasar
Y de su cara los oye hablar para ella son muñecos
Y dicen en el pueblo que un caminante volvió
Y la encontró en su banco de pino verde
Ay amor Penélope mi amante fiel mi paz
Deja ya de tejerse ellos en tu mente
Mirame soy tu amor regresé
Mi sonrio con su ojos llenitos de ayer
No era asi su cara y su piel tu no eres quien yo espero
Y se quedo con su con su bolso de piel marrón
Sus zapatitos de tacón sentada en la estación
Penélope Penélope uooo yo espero por ti mi Penélope uooo
Penélope
Penélope met haar bruine leren tas
Haar hakken en haar zondagse jurk
Penélope zit op een bank op het perron
En wacht tot de eerste trein komt, met haar waaier te zwaaien
Ze zeggen in het dorp dat een reiziger betaalde
Zijn horloge met de lente-voeten
Vaarwel mijn liefde, huil niet, ik kom terug
Voordat de bladeren van de esdoorns vallen...
Denk aan mij, ik kom terug voor jou
Arme ziel, zijn kinderhorloge staat stil
Op een slome aprilmiddag toen zijn geliefde vertrok
Verwelkte in haar tuin tot de laatste bloem.
Er is geen wilg op de grote straat voor Penélope
Penélope, Penélope... Penélope... dat
Penélope, verdrietig van het wachten
Haar ogen lijken te stralen, ze voelt de lucht op afstand
Penélope ziet met andere ogen voorbijgangers
En hoort hen praten, voor haar zijn het poppen
En ze zeggen in het dorp dat een reiziger terugkwam
En haar vond op haar bank van groen dennenhout
Oh liefde, Penélope, mijn trouwe minnaar, mijn rust
Stop met het weven van gedachten in je hoofd
Kijk naar me, ik ben je liefde, ik ben terug
Mijn glimlach met zijn ogen vol van gisteren
Zo was haar gezicht en haar huid niet, jij bent niet wie ik verwachtte
En ze bleef met haar bruine leren tas
Haar hakken, zittend op het station
Penélope, Penélope, ooo ik wacht op jou, mijn Penélope, ooo