El Wanabi
Hace ya bastantes años que no se juega por jugar
Cambio el guante de pelota por las cartas del azar
Y Yo que me la pase esperando por la mayoría de edad
Pa’ que me dejaran salir solo a la calle y cruzar hasta la ciudad
Y descubrir ese mundo nuevo de edificios por empañetar
Donde las estrellas se dan en el cine y en el cielo solo hay gas
Y así echamos todo hacia un lado al familiar y a la amistad
Cambiando el suelo de tantos años por un estudio que paga mas
Y trabajando en restaurantes de mensajeros de lo que sea
Automatizados en una espera por una gran oportunidad
Oyendo anécdotas de otra gente que fueron antes igual que tu
De limpia mesas que tuvieron suerte y que ahora viven en Hollywood
Dame un momento pa’ probar de que estoy hecho je je je
Soy el que va cuesta arriba soy el que va al asecho je je je
Quizás algún día comprenda lo que importa de verdad
Quizás lo que importa en esta vida es algo que no tiene que ver
Con las cosas que percibo con todo aquello que soñé
Pero algo necesito oye algo tengo que creer
Quizás mi sueño no valga nada quizás sea algo que me invente
Como mapa como una guía como una excusa que promover
Soñar tiene algo de engañarnos de ser hoy alguien mas que ayer
Mal agradeciendo lo que se nos a dado pues nos importa más saber
Cómo sería todo al otro lado que me escucharan solo una vez
Que aplaudieran esa osadía que criticaron la primera vez
Se que se oye egocentrista, pero lo digo sin maldad
Si nada de esto significara algo no habría un Clemente, no habría un Juliá
Dame un momento pa’ probar de que estoy hecho je je je
Soy el que va cuesta arriba soy el que va al acecho je je j
Pero yo quiero que nos entendamos, que nadie se me ponga a dudar
De que yo sigo con lo mío, y eso es a como de lugar
Quizás no es el mismo brío, quizás no es misma la intensidad
Pero ya pasé la mitad del camino y no pienso regresar
Con las manos vacías con lamentos, con un cuento sin culminar
No quiero irme concediendo otra victoria a esta ciudad
Dame un momento pa’ probar de que estoy hecho je je je
Soy el que va cuesta arriba soy el que va al acecho je je je
De Wanabi
Al een aantal jaren geleden speelde je niet meer voor de lol
Ruilde ik de bal voor de kaarten van het toeval
En ik die zat te wachten op mijn meerderjarigheid
Om alleen de straat op te gaan en de stad te doorkruisen
En die nieuwe wereld te ontdekken van gebouwen die nog niet af zijn
Waar sterren te zien zijn in de bioscoop en de lucht alleen maar gas is
En zo zetten we alles aan de kant, familie en vriendschap
De grond van zoveel jaren ruilend voor een studie die meer betaalt
En werkend in restaurants als bezorgers van wat dan ook
Geautomatiseerd in een wachten op een grote kans
Luisterend naar verhalen van anderen die eerder waren zoals jij
Van afwassers die geluk hadden en nu in Hollywood wonen
Geef me een moment om te laten zien waar ik van gemaakt ben je je je
Ik ben degene die de berg op gaat, ik ben degene die op de loer ligt je je je
Misschien begrijp ik op een dag wat echt belangrijk is
Misschien is wat echt telt in dit leven iets dat er niets mee te maken heeft
Met de dingen die ik zie, met alles wat ik droomde
Maar ik heb iets nodig, hey, ik moet ergens in geloven
Misschien is mijn droom niets waard, misschien is het iets dat ik heb verzonnen
Als een kaart, als een gids, als een excuus om te bevorderen
Dromen heeft iets van ons bedriegen, van vandaag iemand anders zijn dan gisteren
Ontevreden met wat ons is gegeven, want we willen meer weten
Hoe alles aan de andere kant zou zijn, dat ze me maar één keer horen
Dat ze die moed applaudisseren die ze de eerste keer bekritiseerden
Ik weet dat het egocentrisch klinkt, maar ik zeg het zonder kwaad
Als dit alles niets zou betekenen, zou er geen Clemente zijn, geen Juliá
Geef me een moment om te laten zien waar ik van gemaakt ben je je je
Ik ben degene die de berg op gaat, ik ben degene die op de loer ligt je je je
Maar ik wil dat we elkaar begrijpen, dat niemand gaat twijfelen
Dat ik verder ga met wat ik doe, en dat is hoe dan ook
Misschien is het niet dezelfde energie, misschien is de intensiteit niet hetzelfde
Maar ik ben al over de helft van de weg en ik denk niet aan terugkeren
Met lege handen, met klachten, met een verhaal zonder einde
Ik wil niet weggaan en deze stad nog een overwinning geven
Geef me een moment om te laten zien waar ik van gemaakt ben je je je
Ik ben degene die de berg op gaat, ik ben degene die op de loer ligt je je je