Há Dias Assim
Há dias assim, que nos deixam sós
A alma vazia, a mágoa na voz
Gastamos as mãos, tanto as apertamos
Já não há palavras, foi de tanto as calarmos
Há uma canção que não te cantei
Versos por rimar, poemas que nunca inventei
Quem nos pôs assim? A vida rasgada
Quem te me levou? Roubou-me a alma
Mas de ti não sabe nada
Há dias assim, não há que esconder
Recear palavras, amar ou sofrer
Ocultar sentidos, fingir que não há
Há dias perdidos entre cá e lá
Há uma canção que não te cantei
Versos por rimar, poemas que nunca inventei
Quem nos pôs assim? A vida rasgada
Quem te me levou? Roubou-me a alma
Mas de ti não sabe nada
Sei que um dia saberás que a vida é uma só
Não volta atrás
Quem nos pôs assim? A vida rasgada
Quem te me levou? Roubou-me a alma
Mas de ti não sabe nada
Zo'n Dagen
Zo'n dagen zijn er, die ons alleen laten
De ziel leeg, de pijn in de stem
We hebben onze handen versleten, zo hard geknepen
Er zijn geen woorden meer, we hebben ze zo vaak gezwegen
Er is een lied dat ik je niet heb gezongen
Verzen om te rijmen, gedichten die ik nooit heb verzonnen
Wie heeft ons zo gemaakt? Het leven verscheurd
Wie heeft me van jou weggenomen? Heeft mijn ziel gestolen
Maar van jou weet hij niets
Zo'n dagen zijn er, er is niets te verbergen
Bang voor woorden, liefhebben of lijden
Gevoelens verbergen, doen alsof het er niet is
Zo'n dagen verloren tussen hier en daar
Er is een lied dat ik je niet heb gezongen
Verzen om te rijmen, gedichten die ik nooit heb verzonnen
Wie heeft ons zo gemaakt? Het leven verscheurd
Wie heeft me van jou weggenomen? Heeft mijn ziel gestolen
Maar van jou weet hij niets
Ik weet dat je op een dag zult weten dat het leven er maar één is
Het komt niet terug
Wie heeft ons zo gemaakt? Het leven verscheurd
Wie heeft me van jou weggenomen? Heeft mijn ziel gestolen
Maar van jou weet hij niets